Polityka ochrony małoletnich

POLITYKA

Jednym z podstawowych celów naszego klubu jest zapewnienie bezpiecznych warunków młodzieży i dzieciom oraz dbanie o ich dobro i rozwój. Wprowadzona Polityka ochrony małoletnich daje ramy ochrony dzieci podczas i w związku z uprawianiem  sportów walki w naszym klubie. Polityka ochrony małoletnich jest wspierana przez kodeksy postępowania, wytyczne i procedury. W celu prawidłowego jej wykonywania powołujemy na Koordynatora ds. bezpieczeństwa dzieci  Katarzynę Czuba-Wrońską, do której można będzie zgłaszać osobiście, mailowo (katarzynaczuba47@wp.pl ) lub telefonicznie (+48 505604462) wszelkie nieprawidłowości związane z ochroną dzieci w naszym klubie. Poniżej treść Polityki ochrony małoletnich:

Polityka ochrony małoletnich 

w UKS Adrenalina Boxing Club Wrocław 

PREAMBUŁA 

Uprawianie sportu może przynieść dziecku wiele korzyści: jest dobre dla zdrowia fizycznego i  psychicznego, może pomóc w budowaniu pewności siebie i być szansą na nawiązanie nowych  przyjaźni. By to wszystko było możliwe, sport musi być bezpieczny dla dzieci i musi sprawiać  im radość. Każde dziecko, niezależnie od motywacji do uprawiania sportu, zasługuje na  ochronę. Naczelną zasadą wszystkich działań podejmowanych przez personel Klubu jest  działanie dla dobra dziecka i w jego najlepszym interesie. Każdy członek personelu traktuje  dziecko z szacunkiem oraz uwzględnia jego potrzeby. Personel zobowiązuje się budować i  utrzymywać kulturę organizacyjną, która uniemożliwia wszelkie działania i zaniechania,  celowe lub nieumyślne, narażające inne osoby na jakiekolwiek krzywdzenie. Niedopuszczalne  jest stosowanie przez kogokolwiek wobec dziecka przemocy w jakiejkolwiek formie. Personel  klubu, realizując te cele, działa w ramach obowiązującego prawa, przepisów wewnętrznych  danego klubu oraz swoich kompetencji.  

Rozdział I Objaśnienie terminów 

§ 1. 

Słowniczek pojęć 

1. Personelem jest osoba zatrudniona na podstawie umowy o pracę, umowy cywilnoprawnej  (instruktor prowadzący zajęcia, pracownik administracji), członek kierownictwa klubu, a także  wolontariusz.  

2. Klub- Uczniowski Klub Sportowy Adrenalina Boxing Club Wrocław.  3. Kierownictwem klubu jest Zarząd Klubu.  

4. Dzieckiem jest każda osoba do ukończenia 18. roku życia, w tym osoba niepełnoletnia  pełniąca funkcję kadry.  

5. Opiekunem dziecka jest osoba uprawniona do reprezentacji dziecka, w szczególności jego  rodzic lub opiekun prawny. W myśl niniejszego dokumentu opiekunem jest również rodzic  zastępczy.  

6. Zgoda rodzica dziecka oznacza zgodę co najmniej jednego z rodziców dziecka/opiekunów  prawnych. Jednak w przypadku braku porozumienia między rodzicami dziecka należy  poinformować rodziców o konieczności rozstrzygnięcia sprawy przez sąd rodzinny.  

7. Przez krzywdzenie dziecka należy rozumieć popełnienie czynu zabronionego lub czynu  karalnego na szkodę dziecka przez jakąkolwiek osobę, w tym członka personelu lub zagrożenie  dobra dziecka, w tym jego zaniedbywanie. To każde zamierzone lub niezamierzone działanie/zaniechanie jednostki, instytucji lub społeczeństwa jako całości i każdy rezultat 

takiego działania lub bezczynności, które naruszają równe prawa i swobody dzieci i/lub  zakłócają ich optymalny rozwój. Wyróżnia się 5 podstawowych form krzywdzenia:  

a) Przemoc fizyczna wobec dziecka to przemoc, w wyniku której dziecko doznaje faktycznej  fizycznej krzywdy lub jest nią potencjalnie zagrożone. Krzywda ta następuje w wyniku  działania, bądź zaniechania działania ze strony rodzica lub innej osoby odpowiedzialnej za  dziecko, lub której dziecko ufa, bądź która ma nad nim władzę. Przemoc fizyczna wobec  dziecka może być czynnością powtarzalną lub jednorazową. Są to także kary fizyczne takie jak  długotrwałe przebywanie w jednej pozycji, wykonywanie ćwiczeń nie wynikających z celu  sportowego (w tym przekraczających możliwości dziecka), a stosowanych w celach  dyscyplinujących.  

b) Przemoc emocjonalna (psychiczna) wobec dziecka to przewlekła, nie fizyczna, szkodliwa  interakcja pomiędzy dzieckiem a dorosłym, obejmująca zarówno działania, jak i zaniechania.  Zaliczamy do niej m.in.: niedostępność emocjonalną, zaniedbywanie emocjonalne, relację z  dzieckiem opartą na wrogości, obwinianiu, oczernianiu, odrzucaniu, nieodpowiednie  rozwojowo lub niekonsekwentne interakcje z dzieckiem, niedostrzeganie lub nieuznawanie  indywidualności dziecka i granic psychicznych pomiędzy dorosłym a dzieckiem. Przejawami  przemocy emocjonalnej może być zmuszanie dziecka do aktywności ponad jego możliwości  fizyczne, realizacja ambicji trenera lub opiekuna wbrew potrzebom dziecka, uzależnianie  wartości dziecka od wyników w sporcie.  

c) Zaniedbanie: jest wtedy, gdy nikt nie sprawia, by dziecko czuło się ważne, wyjątkowe i  kochane, nie troszczy się o nie, ani go nie wspiera. Opiekun dziecka nie interesuje się jego  zdrowiem, odżywianiem, warunkami bytowymi. Zaniedbanie to niezaspokajanie  podstawowych potrzeb dziecka i/lub nierespektowanie jego podstawowych praw przez  rodziców, opiekunów, lub inne osoby zobowiązane do opieki, wychowania i ochrony dziecka.  Obejmuje zarówno pojedyncze sytuacje, jak i utrwalony sposób funkcjonowania, w którym opiekun nie zapewnia odpowiednich warunków rozwoju fizycznego, poznawczego,  społecznego, emocjonalnego i psychoseksualnego oraz dobrostanu dziecka. Może to dotyczyć  takich sytuacji jak: brak bezpiecznego schronienia, opieki, odżywiania (kaloryczności i  wartości posiłków adekwatnych do wysiłku fizycznego i potrzeb treningowych), ilości snu,  czasu na regenerację po treningu lub przebytej kontuzji, zaniedbań sprzętowych (brak  odpowiednich ubrań, butów, okularów sportowych etc.), podstawowej i specjalistycznej opieki  medycznej (w tym wykonywania badań sportowych), szczepień, dostępu do edukacji,  nieposyłanie do szkoły, niezabezpieczanie książek i pomocy szkolnych, ograniczanie  kontaktów społecznych, brak dbałości o bezpieczeństwo fizyczne, niezapewnienie  bezpieczeństwa emocjonalnego.  

d) Przemoc seksualna (wykorzystywanie seksualne dziecka) to angażowanie dziecka przez  dorosłego/lub inne dziecko w aktywność seksualną, bez kontaktu fizycznego (np.  ekshibicjonizm, wszelkie formy werbalnego molestowania np. prowadzenie rozmów o treści  seksualnej nieadekwatnej do wieku dziecka lub komentowanie w sposób seksualny wyglądu i  zachowania dziecka, seksualizacja zabaw i wizerunku, skłanianie do kontaktu z treściami  pornograficznymi, grooming – uwodzenie w internecie w celu nawiązania kontaktu) lub z  kontaktem fizycznym takim jak dotykanie, zmuszanie dziecka do dotykania ciała sprawcy w  sposób seksualny czy stosunek seksualny. Jest to także seksualizacja zawodników i  zawodniczek polegająca na nieadekwatności stroju i wizerunku do wieku dziecka. Każda czynność seksualna podejmowana z dzieckiem poniżej 15 r.ż jest przestępstwem. Z  wykorzystaniem seksualnym mamy do czynienia, gdy taka aktywność wystąpi między  dzieckiem a dorosłym lub dzieckiem a innym dzieckiem, jeśli te osoby ze względu na wiek  bądź stopień rozwoju pozostają w relacji opieki, zależności, władzy. Wykorzystanie seksualne może przyjąć również formę wyzyskiwania seksualnego, czyli jakiegokolwiek faktycznego lub  usiłowanego nadużycia pozycji podatności na zagrożenia, przewagi sił, lub zaufania, w celach  seksualnych, w tym, ale nie wyłącznie, czerpanie zysków finansowych, społecznych lub  politycznych z seksualnego wykorzystywania innej osoby. Szczególne zagrożenie  wyzyskiwaniem seksualnym zachodzi w czasie kryzysów humanitarnych. Zagrożenie  wyzyskiwaniem istnieje zarówno wobec dzieci jak i ich opiekunów.  

e) Przemoc rówieśnicza (agresja rówieśnicza, bullying): występuje, gdy dziecko doświadcza  różnych form przemocy ze strony rówieśników, bezpośrednio lub z użyciem technologii  komunikacyjnych (internetu i telefonów komórkowych). Ma miejsce wtedy, gdy działanie ma  na celu wyrządzenie komuś przykrości lub krzywdy (intencjonalność), ma charakter  systematyczny (powtarzalność), a ofiara jest słabsza od sprawcy bądź grupy sprawców.  Obejmuje przemoc werbalną (np. przezywanie, dogadywanie, ośmieszanie), relacyjną (np.  wykluczenie z grupy, ignorowanie, nastawianie innych przeciwko osobie), fizyczną (np.  pobicie, kopanie, popychanie, szarpanie), materialną (np. kradzież, niszczenie przedmiotów)  oraz elektroniczną (złośliwy SMS lub e-mail, wpis w serwisie społecznościowym,  umieszczanie w internecie zdjęć lub filmów ośmieszających ofiarę), a także przemoc podczas  randki ze strony chłopaka/dziewczyny, wykorzystanie seksualne – dotykanie intymnych części  ciała lub zmuszanie do stosunku płciowego lub innych czynności seksualnych przez  rówieśnika, przemoc uwarunkowaną normami i stereotypami związanymi z płcią.  

8. Osoba odpowiedzialna za politykę ochrony małoletnich, wdrażający standardy ochrony  małoletnich – członek personelu wyznaczony przez kierownictwo klubu sprawujący nadzór nad  prawidłowym stosowaniem standardów ochrony małoletnich w podmiocie oraz ich aktualność.  

9. Osoba odpowiedzialna za bezpieczeństwo w internecie to wyznaczony przez kierownictwo  klubu członek personelu, sprawujący nadzór nad korzystaniem z internetu przez dzieci na  terenie klubu oraz nad bezpieczeństwem dzieci w internecie.  

10. Osoba odpowiedzialna za ochronę dziecka – członek personelu wyznaczony przez  kierownictwo klubu odpowiedzialny za przyjmowanie zgłoszeń o zagrożeniu dobra dziecka i  podejmowanie interwencji przed właściwymi organami lub instytucjami.  

11. Osoba odpowiedzialna za udzielanie wsparcia dziecku – osoba odpowiedzialna za  opracowanie planu wsparcia dziecka i jego monitorowanie.  

12. Dane osobowe dziecka to wszelkie informacje umożliwiające identyfikację dziecka, w tym  jego imię i nazwisko, wizerunek.  

Rozdział II Rozpoznawanie i reagowanie na czynniki ryzyka krzywdzenia dzieci

§ 2. 

1. Personel klubu posiada wiedzę i w ramach wykonywanych obowiązków zwraca uwagę na  czynniki ryzyka i symptomy krzywdzenia dzieci.  

2. W przypadku zidentyfikowania czynników ryzyka personel podejmuje rozmowę z  opiekunami, przekazując informacje na temat dostępnej oferty wsparcia i motywując ich do  szukania dla siebie pomocy.  

3. Personel monitoruje sytuację i dobrostan dziecka. 

4. Członkowie personelu otrzymują szkolenie w zakresie ochrony dzieci odpowiednie dla ich  roli w klubie oraz odnoszące się do ich odpowiedzialności za dzieci.  

5. Każdy nowo przyjęty członek personelu oraz raz na dwa lata każdy członek personelu  pracujący z dziećmi przechodzi przeszkolenie w zakresie: a) zapisów Polityki ochrony dzieci  (obowiązujące zasady i procedury); b) poszerzania umiejętności w zakresie rozpoznawania  symptomów krzywdzenia dzieci.  

6. W sytuacji aktualizacji polityki członkowie personelu są informowani o wprowadzanych  zmianach, a w razie potrzeby szkolenie jest powtarzane.  

7. W miarę możliwości klub inicjuje i prowadzi działania edukacyjne z obszaru ochrony dzieci  przed krzywdzeniem (np. w formie ulotek informacyjnych, plakatów, warsztatów) skierowane  do dzieci (w sposób dostosowany do ich wieku, percepcji i możliwości poznawczych) oraz ich  opiekunów, w szczególności na temat:  

a) sposobów unikania zagrożeń oraz reagowania na nie w kontaktach z dorosłymi i  rówieśnikami;  

b) zasad bezpiecznych relacji z rówieśnikami, pożądanych postaw w kontaktach pomiędzy  dziećmi;  

c) dostępu do informacji, gdzie mogą szukać pomocy. 

8. Do obowiązków osoby odpowiedzialnej za politykę ochrony dzieci wdrażającej standardy  ochrony dzieci należy:  

a) dbałość o udostępnienie polityki ochrony dzieci na stronie internetowej klubu oraz na jego  terenie;  

b) przygotowanie personelu klubu do stosowania polityki ochrony dzieci przed przystąpieniem  do pracy albo po dokonaniu zmian w tej polityce;  

c) delegowanie zadań oraz odpowiedzialności związanych z realizacją polityki ochrony dzieci  w klubie do odpowiednich jednostek oraz monitoring ich realizacji;  

d) prowadzenie ewidencji pracowników klubu, którzy zapoznali się z polityką ochrony dzieci  przed przystąpieniem do pracy albo po dokonaniu w niej zmian;  

e) przegląd polityki ochrony dzieci w porozumieniu i współpracy z kierownictwem, personelem  oraz dziećmi i w miarę możliwości ich rodzicami/opiekunami; w tym analiza rekomendacji  przekazywanych od osób odpowiedzialnych za bezpieczeństwo w internecie, ochronę dziecka  oraz wsparcie dziecka.  

f) monitorowanie czy występują trudności w stosowaniu polityki;  

g) koordynowanie prac związanych z aktualizacją polityki;  

h) opracowywanie harmonogramów szkoleń i zakresu działań edukacyjnych.  9. Osoba odpowiedzialna za bezpieczeństwo w Internecie ma za zadanie zapewnić:

a) opracowanie zasad bezpiecznego korzystania z Internetu na terenie działalności klubu;  

b) dostępność opracowanych zasad zarówno dla personelu, dzieci oraz opiekunów i  uczestników wydarzeń;  

c) cykliczne, przynajmniej raz w roku, spotkanie z dziećmi poświęcone zasadom bezpiecznego  korzystania z Internetu;  

d) monitorowanie przypadków cyberprzemocy występujących w klubie oraz przekazywanie  rekomendacji zwiększających bezpieczeństwo w internecie do osoby odpowiedzialnej za  aktualizację polityki ochrony dzieci.  

10. Do osoby odpowiedzialnej za ochronę dziecka należy, adekwatnie do sytuacji:  a) przyjęcie zgłoszenia o wystąpieniu czynnika ryzyka zagrożenia dobra dziecka;  

b) przyjęcie zgłoszenia o ujawnieniu symptomów krzywdzenia dziecka lub krzywdzeniu  dziecka; ujawnionych lub zgłoszonych incydentach lub zdarzeniach zagrażających dobru  dziecka, dokumentowanie ich, weryfikacja oraz informowanie kierownictwo podmiotu o  wynikach poczynionych ustaleń;  

c) przyjęcie zgłoszenia o podejrzeniu lub niewłaściwym udostępnieniu, rozpowszechnianiu lub  wykorzystaniu wizerunku dziecka lub ujawnione na tym tle problemy;  

d) zainicjowanie interwencji;  

e) Poinformowanie właściwego ośrodka pomocy społecznej o potrzebie wszczęcia procedury  „Niebieskiej Karty”;  

f) zawiadomienie sądu opiekuńczego;  

g) złożenie zawiadomienia o podejrzeniu popełnienia przestępstwa na szkodę małoletniego;  h) prowadzenie ewidencji zdarzeń oraz interwencji, zabezpieczanie dokumentacji;  

i) przekazywanie rekomendacji zwiększających bezpieczeństwo dzieci do osoby  odpowiedzialnej za aktualizację polityki ochrony dzieci.  

11. Do osoby odpowiedzialnej za udzielanie wsparcia dziecku należy:  

a) opracowanie planu pomocy dziecku;  

b) współpraca ze specjalistami udzielającymi wsparcia;  

c) monitorowanie wsparcia udzielanego dziecku,  

d) przekazywanie rekomendacji zwiększających bezpieczeństwo dzieci do osoby  odpowiedzialnej za aktualizację polityki ochrony dzieci.  

12. W Klubie powyższe odpowiedzialności (wynikające z pełnienia roli osoby odpowiedzialnej  za politykę ochrony dzieci wdrażającą standardy ochrony dzieci, osoby odpowiedzialnej za  bezpieczeństwo w Internecie, osoby odpowiedzialnej za ochronę dziecka, osoby odpowiedzialnej za udzielanie wsparcia dziecku) realizuje jedna osoba wyznaczona przez 

kierownictwo klubu, wskazana konkretnie z imienia i nazwiska, a jej dane są udostępnione  zarówno dla personelu jak i dzieci.  

13. Kiedy ta osoba jest nieobecna Prezes Zarządu podejmuje się wypełniania tych funkcji. 

§ 3. 

Zasady rekrutacji personelu 

1. Rekrutacja członków personelu klubu odbywa się zgodnie z zasadami bezpiecznej rekrutacji  personelu. Zasady stanowią Załącznik [nr 1] do niniejszej Polityki.  

2. Osoba przyjęta na stanowisko związane z pracą z dziećmi musi bezwzględnie podpisać  następujące oświadczenia:  

a) oświadczenie o zapoznaniu się i zobowiązaniu do przestrzegania z Polityką ochrony dzieci  oraz Zasadami bezpiecznych relacji – Załącznik [nr 6];  

b) oświadczenie o krajach zamieszkania w ciągu ostatnich 20 lat, innych niż Rzeczypospolita  Polska – Załącznik [nr 7].  

c) oświadczenie dotyczące niekaralności za przestępstwa na szkodę dzieci (jeżeli z ważnych  powodów nie może przedstawić informacji o niekaralności pochodzącej z krajowych rejestrów  karnych) – Załącznik [nr8].  

3. Brak zgody na podpisanie któregokolwiek dokumentu wymienionego w ust. 2 powyżej  uniemożliwia nawiązanie z tą osobą jakiegokolwiek stosunku prawnego (zawarcie umowy o  pracę lub współpracy).  

§ 4. 

Zasady bezpiecznych relacji między personelem, dziećmi i rodzicami 

1. Personel zna i stosuje ustalone w klubie zasady bezpiecznych relacji personel – dziecko  stanowiące Załącznik [nr 2], dziecko –dziecko stanowiące Załącznik [nr 3], rodzic – dziecko  oraz rodzic – trener stanowiące Załącznik [nr 4].  

2. Personel zapoznaje opiekunów dzieci z zasadami bezpiecznych relacji personel – dziecko,  dziecko – dziecko oraz rodzic – dziecko, rodzic – trener.  

Rozdział III Procedury interwencji w przypadku zagrożenia bezpieczeństwa dziecka

§ 5. 

1. Procedury interwencji mają na celu wspierać członków personelu w realizowaniu prawnego  i społecznego obowiązku reagowania w sytuacji podejrzenia krzywdzenia dziecka. Personel  sportowy ze względu na możliwość obserwowania dziecka w sytuacjach ukazujących skutki  krzywdzenia, pełni ważną rolę w procesie rozpoznawania go u dziecka.  

2. Celem interwencji jest zatrzymanie krzywdzenia dziecka i zapewnienie mu bezpieczeństwa. 

3. Zagrożenie bezpieczeństwa dzieci może przybierać różne formy, z wykorzystaniem różnych  sposobów kontaktu i komunikowania.  

4. Na potrzeby niniejszego dokumentu przyjęto następującą kwalifikację zagrożenia  bezpieczeństwa dzieci:  

a) przestępstwo na szkodę dziecka (np. wykorzystanie seksualne, znęcanie się nad dzieckiem); 

b) inna forma krzywdzenia, niebędąca przestępstwem ściganym z oskarżenia publicznego, taka  jak np. krzyk, kary fizyczne, poniżanie;  

c) zaniedbanie potrzeb życiowych dziecka (np. związanych z żywieniem, higieną czy  zdrowiem).  

5. Na potrzeby niniejszego dokumentu wyróżniono procedury interwencji w przypadku  podejrzenia działania na szkodę dziecka przez:  

a. osoby dorosłe (personel, inne osoby trzecie, rodziców/opiekunów prawnych),  b. inne dziecko.  

§ 6. 

1. W przypadku powzięcia przez członka personelu podejrzenia, że dziecko jest krzywdzone,  lub zgłoszenia takiej okoliczności przez dziecko lub opiekuna dziecka, członek personelu ma  obowiązek sporządzenia notatki służbowej i przekazania uzyskanej informacji osobie  odpowiedzialnej za prowadzenie interwencji.  

2. Osobą odpowiedzialną za przeprowadzenie interwencji jest Katarzyna Czuba-Wrońska, nr  tel. 505604462 , adres: katarzynaczuba47@wp.pl . Notatka może mieć formę pisemną lub  mailową.  

3. Jeżeli zgłoszono krzywdzenie ze strony osoby wyznaczonej do prowadzenia interwencji,  wówczas interwencja prowadzona jest przez kierownictwo klubu.  

4. Do udziału w interwencji Klub możne doprosić specjalistów, w szczególności psychologów  i pedagogów, celem skorzystania z ich pomocy przy rozmowie z dzieckiem o trudnych  doświadczeniach.  

5. Kierownictwo klubu informuje opiekunów o obowiązku zgłoszenia podejrzenia krzywdzenia  dziecka do odpowiedniej instytucji (prokuratura/policja lub sąd rodzinno-opiekuńczy, lub  najbliższy ośrodek pomocy społecznej). Jeżeli poinformowanie opiekuna dziecka jest  sprzeczne z dobrem dziecka lub niemożliwe, odstępuje się od t ego obowiązku.  

6. Po poinformowaniu opiekunów zgodnie z punktem poprzedzającym, kierownictwo klubu  składa zawiadomienie o podejrzeniu przestępstwa do prokuratury/policji [wzór stanowi  Załącznik nr 10] lub wniosek o wgląd w sytuację rodziny do sądu rejonowego, wydziału  rodzinnego i nieletnich [wzór stanowi Załącznik nr 12], bądź pismo o zbadanie sytuacji dziecka  do ośrodka pomocy społecznej [wzór stanowi Załącznik nr 11]. 

7. Dalszy tok postępowania leży w kompetencjach instytucji wskazanych w punkcie  poprzedzającym.  

8. Z przebiegu każdej interwencji sporządza się kartę interwencji, której wzór stanowi  Załącznik [nr 9] do niniejszej Polityki. Kartę załącza się do rejestru interwencji prowadzonego  przez klub.  

9. Wszystkie osoby, które w związku z wykonywaniem obowiązków służbowych powzięły  informację o krzywdzeniu dziecka lub informacje z tym związane, są zobowiązane do  zachowania poufności, wyłączając informacje przekazywane uprawnionym instytucjom w  ramach działań interwencyjnych.  

10. W przypadku gdy podejrzenie zagrożenia bezpieczeństwa dziecka zgłosili opiekunowie  dziecka, a podejrzenie to nie zostało potwierdzone, należy o tym fakcie poinformować  opiekunów dziecka na piśmie.  

11. W zależności od potrzeb może zostać powołany zespół w celu opracowania metod wsparcia  dziecka krzywdzonego składający się ze specjalistów i personelu klubu.  

§ 7. 

W przypadku podejrzenia, że życie dziecka jest zagrożone lub grozi mu ciężki uszczerbek na  zdrowiu należy niezwłocznie poinformować odpowiednie służby (policja, pogotowie  ratunkowe), dzwoniąc pod numer 112. Poinformowania służb dokonuje członek personelu,  który pierwszy powziął informację o zagrożeniu i następnie wypełnia kartę interwencji.  

§ 8. 

Krzywdzenie przez osobę dorosłą 

1. W przypadku gdy zgłoszono krzywdzenie dziecka kierownictwo klubu przeprowadza  rozmowę z dzieckiem i innymi osobami mającymi lub mogącymi mieć wiedzę o zdarzeniu i o  sytuacji osobistej (rodzinnej, zdrowotnej) dziecka, w szczególności jego opiekunami.  Kierownictwo klubu stara się ustalić przebieg zdarzenia, ale także wpływ zdarzenia na zdrowie  psychiczne i fizyczne dziecka. Ustalenia są spisywane na karcie interwencji.  

2. Kierownictwo klubu organizuje spotkanie/a z opiekunami dziecka (o ile opiekun nie jest  sprawcą), którym przekazuje informacje o zdarzeniu oraz o potrzebie/możliwości skorzystania  ze specjalistycznego wsparcia, w tym u innych podmiotów lub służb.  

3. W przypadku, gdy wobec dziecka popełniono przestępstwo, kierownictwo klubu sporządza  zawiadomienie o możliwości popełnienia przestępstwa i przekazuje je do właściwej miejscowo  policji lub prokuratury.  

4. W przypadku, gdy z rozmowy z opiekunami wynika, że nie są oni zainteresowani pomocą  dziecku, ignorują zdarzenie lub w inny sposób nie wspierają dziecka, które doświadczyło  krzywdzenia kierownictwo klubu sporządza wniosek o wgląd w sytuację rodziny, który kieruje  do właściwego sądu rodzinnego. 

5. W przypadku, gdy z przeprowadzonych ustaleń wynika, że opiekun dziecka zaniedbuje jego  potrzeby psychofizyczne lub rodzina jest niewydolna wychowawczo (np. dziecko chodzi w  nieadekwatnych do pogody ubraniach, opuszcza miejsce zamieszkania bez nadzoru osoby  dorosłej), rodzina stosuje przemoc wobec dziecka (rodzic/inny domownik krzyczy na dziecko,  stosuje klapsy lub podobne rodzajowo kary fizyczne), należy poinformować właściwy ośrodek  pomocy społecznej o potrzebie pomocy rodzinie, gdy niespełnianie potrzeb wynika z sytuacji  ubóstwa, bądź – w przypadku przemocy i zaniedbania – konieczności wszczęcia procedury  „Niebieskie Karty”.  

6. W przypadku gdy zgłoszono krzywdzenie dziecka przez członka personelu klubu, wówczas  osoba ta zostaje odsunięta od wszelkich form kontaktu z dziećmi (nie tylko dzieckiem  pokrzywdzonym) do czasu wyjaśnienia sprawy.  

7. W przypadku gdy członek personelu klubu dopuścił się wobec dziecka innej formy  krzywdzenia niż popełnienie przestępstwa ściganego z oskarżenia publicznego na jego szkodę,  kierownictwo klubu powinno zbadać wszystkie okoliczności sprawy, w szczególności  wysłuchać osobę podejrzewaną o krzywdzenie, dziecko oraz innych świadków zdarzenia. W  sytuacji, gdy naruszenie dobra dziecka jest znaczne, w szczególności, gdy doszło do  dyskryminacji lub naruszenia godności dziecka, należy rozważyć rozwiązanie stosunku  prawnego z osobą, która dopuściła się krzywdzenia, lub zarekomendować takie rozwiązanie  zwierzchnikom tej osoby. Jeżeli osoba, która dopuściła się krzywdzenia, nie jest bezpośrednio  zatrudniona przez klub, lecz przez podmiot trzeci, lub jest wolontariuszem wówczas należy  zarekomendować zakaz wstępu tej osoby na teren klubu, a w razie potrzeby rozwiązać umowę  z instytucją współpracującą.  

8. Wszystkie osoby, które w związku z wykonywaniem obowiązków służbowych powzięły  informację o krzywdzeniu dziecka lub informacje z tym związane, są zobowiązane do  zachowania tych informacji w tajemnicy, wyłączając informacje przekazywane uprawnionym  instytucjom w ramach działań interwencyjnych.  

§ 9. 

Krzywdzenie rówieśnicze 

1. W przypadku podejrzenia krzywdzenia dziecka przez inne dziecko przebywające w  podmiocie (np. na treningach, wydarzeniach sportowych) należy przeprowadzić rozmowę z  dzieckiem podejrzewanym o krzywdzenie oraz jego opiekunami, a także oddzielnie z  dzieckiem poddawanym krzywdzeniu i jego opiekunami. Ponadto należy porozmawiać z  innymi osobami mającymi wiedzę o zdarzeniu. W trakcie rozmów należy dążyć do ustalenia  przebiegu zdarzenia, a także wpływu zdarzenia na zdrowie psychiczne i fizyczne dziecka  krzywdzonego. Ustalenia są spisywane na karcie interwencji. Dla dziecka krzywdzącego oraz  krzywdzonego sporządza się oddzielne karty interwencji.  

2. Wspólnie z opiekunami dziecka krzywdzącego należy opracować plan naprawczy, celem  zmiany niepożądanych zachowań. 

3. Z opiekunami dziecka poddawanego krzywdzeniu należy opracować plan zapewnienia mu  bezpieczeństwa, włączając w ten plan sposoby odizolowania go od źródeł zagrożenia.  

4. W trakcie rozmów należy upewnić się, że dziecko podejrzewane o krzywdzenie innego  dziecka samo nie jest krzywdzone przez opiekunów, innych dorosłych bądź inne dzieci. W  przypadku potwierdzenia takiej okoliczności należy podjąć interwencję także w stosunku do  tego dziecka.  

5. W przypadku, gdy dziecko krzywdzące nie uczestniczy w działaniach Klubu należy  porozmawiać z dzieckiem poddawanym krzywdzeniu, innymi osobami mającymi wiedzę o  zdarzeniu, a także z opiekunami dziecka krzywdzonego celem ustalenia przebiegu zdarzenia, a  także wpływu zdarzenia na zdrowie psychiczne i fizyczne dziecka. Kierownictwo klubu  organizuje spotkanie/a z opiekunami dziecka, którym przekazuje informacje o zdarzeniu oraz  o potrzebie/możliwości skorzystania ze specjalistycznego wsparcia, w tym u innych podmiotów lub służb oraz o sposobach reakcji na zdarzenie (poinformowanie sądu rodzinnego,  poinformowanie szkoły, poinformowanie opiekunów dziecka krzywdzącego).  

6. Jeżeli osobą podejrzewaną o krzywdzenie jest dziecko w wieku od 10 do 17 lat, a jego  zachowanie stanowi czyn karalny, należy ponadto poinformować właściwy miejscowo sąd  rodzinny lub policję poprzez pisemne zawiadomienie.  

7. Jeżeli osobą podejrzewaną o krzywdzenie jest dziecko powyżej lat 17, a jego zachowanie  stanowi przestępstwo, wówczas należy poinformować właściwą miejscowo jednostkę policji  lub prokuratury poprzez pisemne zawiadomienie.  

§ 10. 

Postępowanie w przypadku ujawnienia treści nielegalnych, szkodliwych lub nieodpowiednich  do wieku, lub w przypadku zdarzeń godzących w bezpieczeństwo dzieci związanych z  korzystaniem z Internetu. 

1. W przypadku zgłoszenia/ujawnienia treści nielegalnych, szkodliwych lub nieodpowiednich  do wieku, lub w przypadku zdarzeń godzących w bezpieczeństwo dzieci związanych z  korzystaniem z Internetu należy:  

a) powiadomić rodziców/opiekunów dziecka poszkodowanego i dziecka udostępniającego  treści;  

b) zdarzenie zarejestrować, przeanalizować oraz odpowiednio udokumentować;  c) powiadomić policję/sąd rodzinny w przypadku podejrzenia popełnienia czynu zabronionego;  d) zapewnić bezpieczeństwo i wsparcie dziecku poszkodowanemu.  

§ 11. 

Plan wsparcia.

1. Wobec dziecka poddawanego krzywdzeniu należy opracować plan wsparcia. Dotyczy to  sytuacji krzywdzenia przez osoby dorosłe (personel, inne osoby trzecie, rodziców/opiekunów 

prawnych) oraz inne dziecko. Plan powinien zawierać wskazania dotyczące podjęcia przez klub  działań w celu zapewnienia dziecku bezpieczeństwa, w tym:  

a) sposoby odizolowania go od źródeł zagrożenia;  

b) wsparcia, jakie klub zaoferuje dziecku;  

c) skierowania dziecka do specjalistycznej placówki pomocy dziecku, jeżeli istnieje taka  potrzeba.  

2. Plan wsparcia powinien być opracowany z opiekunami dziecka i omówiony z dzieckiem. W  przypadku, gdy opiekun jest osobą krzywdzącą dziecko, wówczas plan należy opracować w  porozumieniu z rodzicem niekrzywdzącym.  

3. W tworzeniu planu wsparcia należy korzystać z możliwości i zasobów klubu oraz włączać  inne specjalistyczne podmioty takie jak: lokalne ośrodki pomocy społecznej, ośrodki  interwencji kryzysowej, poradnie psychologiczno – pedagogiczne, specjalistyczne poradnie  rodzinne, ośrodki wczesnej interwencji, ośrodki wsparcia dziennego, środowiskowe centra  zdrowia psychicznego dla dorosłych oraz środowiskowe centra zdrowia psychicznego dla  dzieci i młodzieży, centra pomocy dzieciom (centrapomocydzieciom.fdds.pl), ogólnopolskie i  lokalne organizacje pozarządowe zajmujące się wspieraniem rodziców i dzieci. Jako  uzupełnienie działań można przekazać dziecku numer telefonu zaufania 116 111. Dorośli mogą  skorzystać z Telefonu dla Rodziców i Nauczycieli w sprawie Bezpieczeństwa Dzieci 800 100  100.  

Rozdział IV Zasady ochrony wizerunku dziecka 

§ 12. 

1. Klub zapewnia najwyższe standardy ochrony danych osobowych dzieci zgodnie z  obowiązującymi przepisami prawa oraz Polityką RODO klubu.  

2. Wytyczne dotyczące ochrony wizerunku dziecka zawierające szczegółowe zasady  rejestrowania i upubliczniania wizerunku dziecka do celów służbowych i prywatnych oraz  zasady przechowywania materiałów zawierających wizerunek dziecka stanowią Załącznik [nr  5] do Polityki.  

3. Klub, uznając prawo dziecka do prywatności i ochrony dóbr osobistych, zapewnia ochronę  wizerunku dziecka kierując się odpowiedzialnością i rozwagą wobec utrwalania,  przetwarzania, używania i publikowania wizerunków dzieci.  

4. Utrwalanie, przetwarzanie, używanie, publikowanie wizerunku dziecka znajdującego się na  zdjęciu, nagraniu bądź na jakimkolwiek nośniku musi być dokonywane rozważnie i ostrożnie.  Działania tego rodzaju są dopuszczalne wyłącznie w celu celebrowania sukcesów dziecka,  dokumentowania działań lub funkcjonowania klubu (na przykład na turniejach, treningach),  przy zachowaniu bezpieczeństwa dzieci. 

5. Zdjęcia bądź nagrania, o których mowa w ust. 4, są realizowane bez dyskryminacji ze  względu na jakiekolwiek cechy.  

6. W każdym wypadku należy kierować się dobrem i godnością dziecka. Materiał zawierający  wizerunek dziecka nie może być uwłaczający lub obrażający je, pokazywać sytuacji, które bez  kontekstu wydają się ośmieszające, niewłaściwe, pokazywać przekroczeń strefy intymnej i  nagości, utrwalać stereotypów. W celu ochrony dziecka przed działaniami naruszającymi jego  dobro, w trakcie rejestracji:  

a) dziecko musi być ubrane, a sytuacja utrwalana na zdjęciu/nagraniu nie może być dla dziecka  poniżająca, ośmieszająca ani ukazywać go w negatywnym kontekście;  

b) zdjęcia/nagrania dziecka powinny się koncentrować na czynnościach wykonywanych przez  dziecko i w miarę możliwości przedstawiać dziecko w grupie, nie pojedynczo.  

7. Zabronione jest ujawnianie w trakcie rejestracji jakichkolwiek informacji dotyczących  dziecka, w tym jego stanu zdrowia, sytuacji materialnej i sytuacji prawnej powiązanych z  wizerunkiem dziecka.  

8. Wszystkie podejrzenia i problemy dotyczące niewłaściwego utrwalania i rozpowszechniania  wizerunków dzieci należy rejestrować i zgłaszać kierownictwu klubu.  

Rozdział V Zasady dostępu dzieci do Internetu 

§ 13. 

1. Klub nie zapewnia dzieciom dostępu do internetu i nie udostępnia sieci Wifi.  

2. Nie dopuszcza się dzieci do korzystania z prywatnego sprzętu elektronicznego personelu.  Jeśli jest to absolutnie koniecznie, musi odbywać się to przy obecności właściciela celem  zabezpieczenia dziecka przed dostępem do prywatnych treści znajdujących się na komputerze,  lub telefonie.  

3. W miarę możliwości osoba odpowiedzialna za internet przeprowadza z dziećmi cykliczne  warsztaty dotyczące bezpiecznego korzystania z internetu.  

4. Każdy członek personelu pracujący z dziećmi czuwa nad bezpiecznym korzystaniem przez  nie z mediów elektronicznych, w szczególności pilnuje, aby dzieci nie rejestrowały, ani nie  publikowały wizerunku swojego lub innych dzieci przed, w trakcie i po treningu/wydarzeniach  sportowych w sposób sprzeczny z godnością dziecka, a także informuje dzieci o konieczności  rozważnego korzystania z mediów społecznościowych.  

5. Na osobę odpowiedzialną za korzystanie z internetu w Klubie wyznacza się Katarzynę  Czuba-Wrońską.

Rozdział VI Monitoring stosowania Polityki 

§ 14. 

1. Kierownictwo klubu wyznacza Katarzynę Czuba-Wrońską jako osobę odpowiedzialną za  Politykę ochrony małoletnich w UKS Adrenalina Boxing Club Wrocław.  

2. Osoba, o której mowa w punkcie poprzedzającym, jest odpowiedzialna za monitorowanie  realizacji Polityki, za reagowanie na sygnały naruszenia Polityki, prowadzenie i analizę rejestru  zgłoszeń oraz zaproponowanie zmian w Polityce.  

3. Osoba, o której mowa w ust. 1 niniejszego paragrafu, przeprowadza wśród personelu  podmiotu, raz na 24 miesiące ankietę monitorującą poziom realizacji Polityki. Wzór ankiety  stanowi Załącznik [nr 13] do niniejszej Polityki.  

4. W ankiecie personel może proponować zmiany Polityki oraz wskazywać naruszenia Polityki.  

5. Osobna ankieta bądź inna forma oceny funkcjonowania Polityki przeprowadzana jest wśród  dzieci i ich opiekunów. Wzór stanowi Załącznik [nr 14].  

6. Osoba, o której mowa w ust. 1 niniejszego paragrafu, dokonuje opracowania ankiet lub  innych form oceny wypełnionych przez członków personelu, dzieci i ich opiekunów oraz oceny  zgodności Polityki z obowiązującymi przepisami prawnymi. Sporządza na tej podstawie raport  z monitoringu, który następnie przekazuje kierownictwu podmiotu.  

7. Zarząd podmiotu wprowadza do Polityki niezbędne zmiany i ogłasza personelowi, dzieciom  i ich opiekunom nowe brzmienie Polityki.  

Rozdział VII Przepisy końcowe 

§ 15. 

1. Polityka wchodzi w życie z dniem jej ogłoszenia.  

2. Ogłoszenie następuje w sposób dostępny dla personelu klubu, dzieci i ich opiekunów, w  szczególności poprzez wywieszenie w miejscu ogłoszeń dla personelu lub poprzez przesłanie  jej tekstu drogą elektroniczną oraz poprzez zamieszczenie na stronie internetowej i  wywieszenie w widocznym miejscu w siedzibie, również w wersji skróconej, przeznaczonej  dla dzieci.  

3. Podmioty współpracujące, w przypadku, gdy ich działalność obejmuje kontakt z dziećmi, są  zobowiązane do przestrzegania niniejszej Polityki. 

Załącznik nr 1  

Zasady bezpiecznej rekrutacji personelu w UKS Adrenalina Boxing Club Wrocław  

1. Przed zatrudnieniem osoby w klubie lub nawiązaniem współpracy w innej formie i  powierzeniem jej obowiązków polegających na pracy z dzieckiem należy ustalić jej  kwalifikacje oraz kompetencje do pracy z dzieckiem, a także wykluczyć ryzyko wystąpienia z  jej strony zagrożenia dla dobra i bezpieczeństwa dziecka.  

2. W każdym przypadku, niezależnie od podstawy zatrudnienia lub nawiązania współpracy,  klub musi posiadać dane pozwalające zidentyfikować personel oraz zweryfikować stosunek  personelu do dzieci i podzielania wartości związanych z szacunkiem wobec nich oraz przestrzegania ich praw. Nie jest dopuszczalne, aby z dziećmi pracowała osoba znana wyłącznie  z imienia, przyjęta do realizacji obowiązków z uwagi na swoje dobre chęci.  

3. W trakcie rekrutacji należy uzyskać:  

a) dane osobowe kandydata, takie jak imię (imiona) i nazwisko, datę urodzenia, dane  kontaktowe, potwierdzone w razie potrzeby sprawdzeniem dokumentu tożsamości;  

b) informacje dotyczące:  

– wykształcenia kandydata/kandydatki;  

– kwalifikacji zawodowych kandydata/kandydatki;  

– przebiegu dotychczasowego zatrudnienia kandydata/kandydatki.  

4. W celu uzyskania dodatkowych informacji o kandydatce/kandydacie klub może wystąpić do  niego/do niej o przedstawienie referencji z poprzednich miejsc zatrudnienia (od poprzedniego  pracodawcy) lub wskazanie kontaktu w celu pozyskania referencji. Nieprzedłożenie ww.  dokumentu nie może wywoływać negatywnych konsekwencji dla kandydata lub kandydatki.  

5. Przed nawiązaniem współpracy z daną osobą, klub ma obowiązek sprawdzić czy osoba ta  figuruje w Rejestrze Sprawców Przestępstw na Tle Seksualnym (Rejestr z dostępem  ograniczonym oraz Rejestr osób w stosunku do których Państwowa Komisja do spraw  przeciwdziałania wykorzystaniu seksualnemu małoletnich poniżej lat 15 wydała postanowienie  o wpisie w Rejestrze). Wydruk z Rejestru należy przechowywać w aktach osobowych członka  personelu lub w innej dokumentacji dotyczącej personelu.  

6. Kandydat/ka przedkłada pracodawcy lub innemu organizatorowi informację z Krajowego  Rejestru Karnego w zakresie przestępstw określonych w rozdziale XIX i XXV Kodeksu  karnego, w art. 189a i art. 207 Kodeksu karnego oraz w ustawie z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii (Dz.U. z 2023 r. poz. 172 oraz z 2022 r. poz. 2600), lub za  odpowiadające tym przestępstwom czyny zabronione określone w przepisach prawa obcego.  

7. Kandydat/ka, posiadająca obywatelstwo innego państwa niż Rzeczpospolita Polska, ponadto  przedkłada pracodawcy informację z rejestru karnego państwa obywatelstwa uzyskiwaną do  celów działalności zawodowej lub wolontariackiej związanej z kontaktami z dziećmi. 

8. Kandydat/ka, składa pracodawcy oświadczenie o państwie lub państwach, w których  zamieszkiwała w ciągu ostatnich 20 lat, innych niż Rzeczpospolita Polska i państwo  obywatelstwa (jeśli dotyczy), oraz jednocześnie przedkłada pracodawcy informację z rejestrów  karnych tych państw uzyskiwaną do celów działalności zawodowej lub wolontariackiej  związanej z kontaktami z dziećmi.  

9. Jeżeli prawo państwa, o którym mowa w pkt. 7 lub 8, nie przewiduje wydawania informacji  do celów działalności zawodowej lub wolontariackiej związanej z kontaktami z dziećmi,  przedkłada się informację z rejestru karnego tego państwa.  

10. W przypadku gdy prawo państwa, z którego ma być przedłożona informacja, o której mowa  w punktach. 7 lub 8, nie przewiduje jej sporządzenia lub w danym państwie nie prowadzi się  rejestru karnego, kandydat/ka, składa pracodawcy lub innemu organizatorowi oświadczenie o  tym fakcie wraz z oświadczeniem, że nie była prawomocnie skazana w tym państwie za czyny  zabronione odpowiadające przestępstwom określonym w rozdziale XIX i XXV Kodeksu  karnego, w art. 189a i art. 207 Kodeksu karnego oraz w ustawie z dnia 29 lipca 2005 r. o  przeciwdziałaniu narkomanii oraz nie wydano wobec niej innego orzeczenia, w którym  stwierdzono, iż dopuściła się takich czynów zabronionych, oraz że nie ma obowiązku  wynikającego z orzeczenia sądu, innego uprawnionego organu lub ustawy stosowania się do  zakazu zajmowania wszelkich lub określonych stanowisk, wykonywania wszelkich lub  określonych zawodów albo działalności, związanych z wychowaniem, edukacją,  wypoczynkiem, leczeniem, świadczeniem porad psychologicznych, rozwojem duchowym,  uprawianiem sportu lub realizacją innych zainteresowań przez małoletnich, lub z opieką nad  nimi.  

11. Oświadczenia, o których mowa w punktach 8 i 10, składane są pod rygorem  odpowiedzialności karnej za złożenie fałszywego oświadczenia. Składający oświadczenie jest  obowiązany do zawarcia w nim klauzuli następującej treści: „Jestem świadomy  odpowiedzialności karnej za złożenie fałszywego oświadczenia”. Klauzula ta zastępuje  pouczenie organu o odpowiedzialności karnej za złożenie fałszywego oświadczenia.  

12. Ponadto osoba przyjęta na stanowisko związane z pracą z dziećmi musi bezwzględnie  podpisać oświadczenie o zapoznaniu się z Polityką ochrony małoletnich i zobowiązaniu do jej  przestrzegania – Załącznik [nr 6];  

13. Oświadczenia zostają włączone do akt osobowych pracownika, a w przypadku ich braku  dołączone do umowy cywilnoprawnej.  

14. Brak zgody na podpisanie dokumentów wymienionych w pkt. 11 i 12 uniemożliwia  nawiązanie z tą osobą jakiegokolwiek stosunku prawnego (zawarcie umowy o  pracę/współpracy). 

Załącznik nr 2  

Zasady bezpiecznych relacji personel – dziecko w UKS Adrenalina Boxing Club Wrocław  

Zasady bezpiecznych relacji personel – dziecko 

1. Naczelną zasadą wszystkich czynności podejmowanych przez personel jest działanie dla  dobra dziecka i w jego najlepszym interesie.  

2. Personel traktuje dziecko z szacunkiem oraz uwzględnia jego godność i potrzeby.  3. Niedopuszczalne jest stosowanie przemocy wobec dziecka w jakiejkolwiek formie.  

4. Niedopuszczalne jest nawiązywanie z dzieckiem jakichkolwiek relacji o charakterze  seksualnym czy romantycznym.  

5. Personel działa w ramach obowiązującego prawa, przepisów wewnętrznych klubu oraz  swoich kompetencji.  

6. Zasady bezpiecznych relacji personelu z dziećmi obowiązują wszystkich pracowników,  współpracowników, stażystów i wolontariuszy, członków klubu, a także każdą dorosłą osobę  mającą kontakt z dziećmi znajdującymi się pod opieką klubu, jeśli kontakt ten odbywa się za  zgodą kierownictwa klubu i/lub na jego terenie.  

7. Znajomość i zaakceptowanie zasad jest potwierdzone podpisaniem oświadczenia.  

8. Personel jest zobowiązany do utrzymywania profesjonalnej relacji z dziećmi i  każdorazowego rozważenia, czy reakcja, komunikat, bądź działanie wobec dziecka są  adekwatne do sytuacji, bezpieczne, uzasadnione i sprawiedliwe wobec innych dzieci. Działania  powinny być prowadzone w sposób otwarty i przejrzysty dla innych, aby zminimalizować  ryzyko błędnej interpretacji zachowania.  

Komunikacja z dziećmi 

Każdy członek personelu w komunikacji z dzieckiem:  

1. Zachowuje cierpliwość i szacunek wobec dziecka.  

2. Uważnie słucha dzieci i udziela im odpowiedzi adekwatnych do ich wieku i danej sytuacji. 

3. Jeśli zna imię dziecka, zwraca się nim do dziecka (nie po nazwisku), chyba że potrzebą  dziecka jest używanie pseudonimu, innego imienia.  

4. Podejmując decyzje dotyczące dziecka, informuje je o tym i stara się brać pod uwagę jego  oczekiwania. Oddaje mu sprawczość i możliwość decydowania o swoim zaangażowaniu w  sport i dalszych planach dotyczących swojego rozwoju.  

5. Szanuje prawo dziecka do prywatności. Jako autorytet będący często powiernikiem sekretów  dzieci, nie powinien wykorzystywać tej wiedzy i ujawniać ich tajemnic. Jeśli konieczne jest 

odstąpienie od zasady poufności, aby chronić dziecko, informuje je o tym najszybciej jak to  możliwe.  

6. Nie ujawnia informacji wrażliwych dotyczących dziecka wobec osób nieuprawnionych, w  tym wobec innych dzieci i rodziców. Obejmuje to wizerunek dziecka, informacje o jego sytuacji  rodzinnej, ekonomicznej, medycznej, opiekuńczej i prawnej.  

7. Zapewnia dzieci, że jeśli czują się niekomfortowo w jakiejś sytuacji, wobec konkretnego  zachowania czy słów, mogą o tym powiedzieć jemu lub wskazanej osobie i mogą oczekiwać  odpowiedniej reakcji i/lub pomocy.  

8. Nie zawstydza, nie upokarza, nie lekceważy, nie poniża i nie obraża dziecka.  

9. Nie krzyczy do dziecka w sytuacji innej niż wynikająca z bezpieczeństwa dziecka lub innych  dzieci albo będącej zagrzewaniem do walki w trakcie wydarzenia sportowego. Każdorazowo  taki krzyk musi być pozbawiony upokarzania i przemocy słownej.  

10. Nie zachowuje się w obecności dzieci w sposób niestosowny. Obejmuje to używanie  wulgarnych słów, gestów i żartów, czynienie obraźliwych uwag, nawiązywanie w  wypowiedziach do aktywności bądź atrakcyjności seksualnej oraz wykorzystywanie wobec  dziecka relacji władzy lub przewagi fizycznej (zastraszanie, przymuszanie, groźby).  

11. Stosuje równość wobec dzieci w przekazywaniu informacji o treningach, możliwościach  rozwoju.  

12. Nie komentuje wyglądu dzieci. Jeśli warunki fizyczne dziecka wymagają poprawy,  przekazuje te informacje na osobności, zachowując wyczucie i odnosząc się do celów  treningowych, nie oceny wyglądu.  

Działania z dziećmi 

Każdy członek personelu w działaniach z dziećmi:  

1. Jest zobowiązany do jawności każdorazowego kontaktu z dziećmi. Nie ukrywa kontaktów z  dzieckiem. Inne osoby dorosłe oraz inne dzieci wiedzą o treningach i pozostałych spotkaniach  prowadzonych przez trenera w stosunku do wszystkich zawodników.  

2. Swoim zachowaniem daje przykład dzieciom i jest dla nich wzorem do naśladowania.  Stosuje reguły fair play i zachęca innych do ich przestrzegania. Jest świadomy tego, że jego  relacje między pozostałymi członkami personelu i rodzicami modelują zachowania dzieci.  

3. Buduje ducha zespołu stosując zasadę “jeden za wszystkich, wszyscy za jednego”, która nie  jest rozumiana jako odpowiedzialność zbiorowa, a jako wspólne zaangażowanie w realizację  celu i dbanie o siebie nawzajem. Nie udziela przywilejów oraz nie tworzy sztucznego podziału  odpowiedzialności, a koncentruje się na wspólnym rozdzieleniu zadań w drużynie (na przykład  ustalanie kto i kiedy sprząta po treningu, bez domniemania zasady, że zawsze jest to jedna i ta  sama osoba, na przykład o niskim stażu w drużynie). 

4. Reaguje na każdy przejaw przemocy rówieśniczej. Nie nastawia dzieci przeciwko sobie, nie  plotkuje na ich temat, nie namawia do przemocowych praktyk (np. znęcania się nad młodszymi,  lub mniej doświadczonymi dziećmi). Odnosi się z szacunkiem do wszystkich zawodników.  

5. Buduje autorytet na szacunku wynikającym z przestrzegania zasad bezpieczeństwa,  wysokich umiejętności technicznych, wyrozumiałości, dotrzymywaniu ustaleń i obietnic, nigdy  na zastraszaniu i karach. Dba o to, żeby mieć dobry kontakt z dziećmi, którymi się opiekuje.  

6. Docenia i szanuje wkład i wysiłek dzieci, nie koncentrując się wyłącznie na wydajności i  wynikach, nie obwinia dzieci za przegraną. Nie uzależnia wartości dzieci od wyników w  sporcie. Zachęca do udziału w treningach i wydarzeniach sportowych. Nie wywierając presji  tłumaczy ważność udziału w nich nadal pozostawiając decyzję dziecku.  

7. Aktywizuje dzieci i traktuje je równo bez względu na ich warunki fizyczne potrzebne do  uprawiania sportu oraz płeć, orientację seksualną, sprawność/niepełnosprawność, status  społeczny, etniczny, kulturowy, religijny i światopogląd. Dopasowuje plany treningowe do  poziomu umiejętności i możliwości dzieci. Umiejętnie stawia wyzwania z poszanowaniem dla  wrażliwości dzieci.  

8. Szanuje prywatność dzieci, w szczególności nie wchodzi do toalet, pod prysznice i do szatni,  gdy przebywają tam dzieci. Przestrzega zasad korzystania z szatni i łazienek.  

9. Szanuje czas dzieci. Nie odwołuje i nie przekłada treningów w ostatniej chwili i nie oczekuje,  że dzieci będą rezygnowały z innych ważnych dla nich aktywności takich jak czas z rodziną,  szkoła lub jakichkolwiek innych, które są dla nich w danej chwili priorytetem.  

10. Stawia na pierwszym miejscu bezpieczeństwo dzieci, ich dobrostan i radość z uprawiania  sportu. Nie wywiera presji w celu osiągnięcia korzystnych wyników za wszelką cenę, bez  zwracania uwagi na możliwe negatywne konsekwencje, w szczególności nie zachęca do  treningu czy zawodów w przypadku kontuzji.  

11. Raportuje kierownictwu klubu wszystkie ryzykowne sytuacje, które obejmują zauroczenie  dziecka przez członka personelu lub członka personelu przez dziecko. W przypadku bycia  świadkiem takiej sytuacji, reaguje stanowczo i z wyczuciem.  

12. Dba o to, aby w przypadku dostępności personelu, być w zasięgu wzroku lub słuchu innych  członków personelu, kiedy prowadzi aktywności z dziećmi. W wyjątkowych i uzasadnionych  sytuacjach, kiedy musi zostać z dzieckiem sam na sam, zawsze powiadamia o tym inne osoby  z personelu oraz informuje, w którym dokładnie miejscu będzie przebywać wraz z dzieckiem.  

13. Nie faworyzuje dzieci i nie otacza ich osobistą opieką, której nie potrzebują.  

14. Nie nawiązuje z dzieckiem jakichkolwiek relacji romantycznych lub seksualnych, ani nie  składa mu propozycji o nieodpowiednim charakterze. Obejmuje to także seksualne komentarze,  żarty, gesty oraz udostępnianie dzieciom treści erotycznych i pornograficznych bez względu na  ich formę.  

15. Nie utrwala wizerunku dziecka (filmowanie, nagrywanie głosu, fotografowanie) dla potrzeb  prywatnych. Dotyczy to także umożliwienia osobom trzecim utrwalenia wizerunków dzieci, 

jeśli kierownictwo klubu nie zostało o tym poinformowane, nie wyraziło na to zgody i nie  uzyskał zgód rodziców/opiekunów prawnych oraz samych dzieci.  

16. Nie proponuje dzieciom alkoholu, wyrobów tytoniowych ani nielegalnych substancji, jak  również nie używa ich w obecności dzieci.  

17. Nie przyjmuje pieniędzy ani prezentów od dziecka, ani rodziców/opiekunów prawnych  dziecka. Nie wchodzi w relacje jakiejkolwiek zależności wobec dziecka lub  rodziców/opiekunów dziecka, które mogłyby prowadzić do oskarżeń o nierówne traktowanie  bądź czerpanie korzyści majątkowych i innych.  

18. W przypadku sportu wyczynowego ma prawo odstąpienia od treningów z dzieckiem, jeśli  nie przejawia ono predyspozycji do uprawiania sportu zawodowego. W takim wypadku  komunikat i sposób rozmowy z dzieckiem powinien być dostosowany do wieku, wrażliwości  dziecka oraz nigdy nie powinien być związany z jego zawstydzaniem, czy zniechęcaniem do  uprawiania sportu w ogóle.  

19. W przypadku sportu wyczynowego nie ma prawa, z pobudek osobistych, do angażowania  w treningi i zawody dziecka nie przejawiającego predyspozycji do uprawiania sportu  zawodowego.  

Kontakt fizyczny z dziećmi 

Każde przemocowe działanie wobec dziecka jest niedopuszczalne. Istnieją jednak sytuacje, w  których fizyczny kontakt z dzieckiem może być stosowny i spełnia zasady bezpiecznego  kontaktu: jest odpowiedzią na potrzeby dziecka w danym momencie, uwzględnia wiek dziecka,  etap rozwojowy, płeć, kontekst kulturowy i sytuacyjny. Nie można jednak wyznaczyć  uniwersalnej stosowności każdego takiego kontaktu fizycznego, ponieważ zachowanie  odpowiednie wobec jednego dziecka może być nieodpowiednie wobec innego. Należy zawsze  kierować się swoim profesjonalnym osądem, słuchając, obserwując i odnotowując reakcję  dziecka, pytając je o zgodę na kontakt fizyczny (np. przytulenie, korekcję postawy) i  zachowując świadomość, że nawet przy dobrych intencjach taki kontakt może być błędnie  zinterpretowany przez dziecko lub osoby trzecie.  

Każdy członek personelu w kontakcie fizycznym z dziećmi:  

1. W sytuacji, w której musi dotknąć dziecko, aby skorygować jego postawę, wyjaśnia co i z  jakiego powodu będzie robił.  

2. Jest zawsze przygotowany na wyjaśnienie swoich działań.  

3. Zachowuje szczególną ostrożność wobec dzieci, które doświadczyły nadużycia i  krzywdzenia, w tym seksualnego, fizycznego bądź zaniedbania. Takie doświadczenia mogą  czasem sprawić, że dziecko będzie dążyć do nawiązania niestosownych bądź nieadekwatnych  fizycznych kontaktów z dorosłymi. W takich sytuacjach personel powinien reagować z  wyczuciem, jednak stanowczo i pomóc dziecku zrozumieć znaczenie osobistych granic.  

4. Nie ukrywa i zachowuje jawność kontaktu fizycznego z dzieckiem. Kontakt fizyczny nie  może być związany z jakąkolwiek gratyfikacją ani wynikać z relacji władzy. Jeśli członek 

personelu jest świadkiem jakiegokolwiek z wyżej opisanych zachowań i/lub sytuacji ze strony  innych dorosłych lub dzieci, zawsze powinien poinformować o tym osobę odpowiedzialną i/lub  postąpienia zgodnie z obowiązującą procedurą interwencji.  

5. W sytuacjach wymagających czynności pielęgnacyjnych i higienicznych wobec dziecka,  unika innego niż niezbędny kontaktu fizycznego z dzieckiem. Należy zadbać o to, aby w każdej  z czynności pielęgnacyjnych i higienicznych asystowała inna osoba z klubu. Jeśli pielęgnacja i  opieka higieniczna nad dziećmi należą do obowiązków personelu, powinien zostać  przeszkolony w tym kierunku.  

6. Dba o to, aby w przypadku konieczności indywidualnej opieki fizjoterapeuty, zapewnić w  miarę możliwości, obecność drugiej osoby dorosłej, np. lekarza, innego członka sztabu  medycznego, członka personelu. W takich sytuacjach dorosły nigdy nie powinien zostawać sam  z dzieckiem ani nawet sam w obecności innego dziecka.  

7. Nie bije, nie szturcha, nie popycha, nie szarpie, nie kopie, nie klepie, nie rzuca w dziecko  przedmiotami ani w jakikolwiek sposób nie narusza integralności fizycznej dziecka.  

8. Nie dotyka dziecka w sposób, który może być uznany za nieprzyzwoity lub niestosowny.  9. Nie angażuje się w takie aktywności jak łaskotanie.  

10. Podczas dłuższych niż jednodniowe wyjazdów na obozy lub zawody niedopuszczalne jest  spanie z dzieckiem w jednym łóżku lub w jednym pokoju. W przypadku braku możliwości  realizacji powyższego (np. ze względu na ryzyko wykluczenia dziecka z powodów  ekonomicznych), należy przyjąć zasadę współpracy z organizatorem, który zapewni  zakwaterowanie dzieci z dziećmi, a trenerów z trenerami albo współpracy z rodzicami, którzy  zapewnią dzieciom możliwość zakwaterowania oddzielnie od trenera. Trener/klub ma  obowiązek skontaktowania się z innymi klubami oraz rodzicami i podjęcia wszystkich  możliwych środków, aby zapewnić realizację tej zasady.  

Korzystanie z szatni i łazienek 

1. Podczas zajęć w UKS Adrenalina Boxing Club Wrocław są wyznaczone szatnie i łazienki,  w których mogą przebywać tylko nieletni. Dorośli nie mogą wchodzić do tych pomieszczeń  podczas przebywania nieletnich. Dzieci są poinformowane, w których szatniach mogą się  przebierać.  

2. Jeśli zajęcia lub zawody odbywają się w nieznanym obiekcie, należy zdobyć informacje  dotyczące tego, czy dzieci mają wydzieloną łazienkę i szatnię na wyłączność, czy są one  udostępniane publicznie.  

3. Dorosłym nie wolno przebierać się w obecności dzieci ani znajdować się w szatni i łazience,  gdy dzieci są rozebrane. Osoby dorosłe, w tym trenerzy lub opiekunowie, nie mogą korzystać  z szatni i prysznica znajdujących się w tych samych pomieszczeniach co szatnie i prysznice  przeznaczone dla dzieci. Należy zminimalizować ryzyko poprzez oddzielenie przestrzeni lub  wyznaczenie godzin tylko dla dzieci. Zasada ta dotyczy także niepełnoletnich sędziów,  trenerów, lub innych dzieci pełniących funkcje przypisane do personelu. 

4. Trener może wejść do szatni tylko w celu przeprowadzenia odprawy przed startem. Jej  godzina powinna być wcześniej zaplanowana i podana dzieciom do wiadomości tak, aby mogły  przebrać się do czasu jej rozpoczęcia. Przed wejściem do szatni należy zapukać.  

5. W przypadku zajęć koedukacyjnych Klub zapewnia dzieciom osobne łazienki i szatnie.  

6. Jeżeli dziecko czuje się niekomfortowo, przebierając się lub biorąc prysznic, nie należy  wywierać na nim presji, aby to zrobiło. Zamiast tego należy je zachęcać do robienia tego w  domu.  

7. Jeśli dzieci z niepełnosprawnością muszą korzystać z pomieszczeń, należy się upewnić, że  są one dostępne i że dziecko z niepełnosprawnością i jego opiekun są zaangażowani w  podejmowanie decyzji, czy i jak należy im pomóc. Należy się upewnić, że dziecko jest w stanie  wyrazić zgodę na oferowaną pomoc.  

8. Należy zapewnić dzieciom warunki do bezpiecznego przechowywania osobistych rzeczy  oraz dbać o zapewnienie komfortowych warunków do przebierania się i korzystania z  pryszniców (działające zamki do szatni i łazienek, parawany etc.)  

9. Używanie telefonów komórkowych lub sprzętu z funkcją nagrywania przez trenerów lub  opiekunów jest zabronione w szatniach i łazienkach. Dzieci powinny być zniechęcane do  korzystania z telefonów w szatniach. W przypadku, gdy dzieci mają pozwolenie na używanie  telefonów, należy im przekazać informacje dotyczące bezpiecznego i odpowiedzialnego  korzystania z nich.  

10. Należy reagować na zgłaszane zachowania ośmieszające i zawstydzające między dziećmi  – rozbieranie się dla “zabawy”, komentarze dotyczące wyglądu, wynikające np. z różnego  stopnia rozwoju poszczególnych dzieci.  

Kontakty poza godzinami treningów i innych aktywności klubu 

1. Co do zasady kontakt z dziećmi powinien odbywać się wyłącznie w godzinach treningów,  zawodów, obozów i zgrupowań oraz dotyczyć celów mieszczących się w zakresie obowiązków  personelu.  

2. Personelowi nie wolno zapraszać dzieci do swojego miejsca zamieszkania ani spotykać się z  nimi poza godzinami treningów bez wiedzy i zgody zarządu klubu i rodziców/opiekunów  dzieci. Obejmuje to także kontakty z dziećmi poprzez prywatne kanały komunikacji (prywatny  telefon, e-mail, komunikatory, profile w mediach społecznościowych).  

3. Jeśli zachodzi taka konieczność, właściwą formą komunikacji z dziećmi i ich rodzicami/  opiekunami poza godzinami treningów są kanały służbowe (e-mail, telefon służbowy). Jeśli  klub nie posiada telefonów służbowych istnieje możliwość komunikacji z dzieckiem przez  kanały internetowe (np. grupy w mediach społecznościowych, mailingi) wyłącznie jeśli w  grupie lub w gronie odbiorców jest jeszcze jedna osoba dorosła, lub odbiorcami jest co najmniej  dwoje dzieci. Każdorazowo musi być to kontakt jawny, a rodzice powinni być poinformowani  o jego formie. 

4. Jeśli zachodzi konieczność spotkania z dziećmi poza godzinami treningów, członek  personelu musi poinformować o tym kierownictwo klubu, a rodzice/opiekunowie prawni dzieci  muszą wyrazić zgodę na taki kontakt.  

5. Utrzymywanie relacji towarzyskich lub rodzinnych (jeśli dzieci i rodzice/opiekunowie dzieci  są osobami bliskimi wobec członka personelu) wymaga zachowania poufności wszystkich  informacji dotyczących innych dzieci, ich rodziców/opiekunów. Nie może to powodować  faworyzacji tych dzieci.  

6. Zabrania się towarzyszenia dziecku w podróży pod nieobecność opiekuna dziecka, jeśli ta  podróż nie jest związana z wyjazdem na zgrupowanie, obóz czy zawody. Każdorazowo rodzic  lub opiekun dziecka musi wyrazić na to zgodę.  

7. W przypadku treningów indywidualnych konieczna jest zgoda opiekuna oraz  rekomendowana obecność jeszcze jednego dorosłego. W miarę możliwości treningi  indywidualne powinny odbywać się równolegle (dwoje podopiecznych i dwóch trenerów w  miejscu treningu). 

Bezpieczeństwo podczas wyjazdów lub obozów 

Każdy członek personelu podczas wyjazdów lub obozów:  

1. Dba o bezpieczeństwo i dobre samopoczucie dzieci. Oznacza to konieczność wcześniejszego  przeprowadzenia oceny ryzyka, obejmującej transport i zakwaterowanie.  

2. W każdym momencie trwania wyjazdu wie co robią dzieci i gdzie przebywają.  

3. Jest uważny na fizyczne i emocjonalne potrzeby dzieci oraz pomaga w ich zabezpieczeniu.  Upewnia się, że dzieci wiedzą komu mogą zgłaszać swoje obawy lub niewłaściwe zachowania.  

4. Zgłasza wszelkie obawy dotyczące bezpieczeństwa i dobrego samopoczucia dzieci do  kierownictwa lub osoby wyznaczonej – odpowiedzialnej za bezpieczeństwo dzieci.  

5. Transport na zawody, turnieje i treningi poza miejscem działania klubu powinien być  zapewniony przez klub lub organizatora. Jeśli ze względów ekonomicznych nie ma możliwości  zorganizowania transportu zbiorowego, dzieci powinny być pod opieką dorosłego opiekuna.  Każdorazowo rodzic lub opiekun dziecka musi wyrazić na to zgodę.  

6. Niedopuszczalne jest opuszczenie przez dziecko grupy tylko z jednym dorosłym, chyba że  dotyczy to członka rodziny i zostało to wcześniej uzgodnione z rodzicem dziecka lub wymagają  tego względy bezpieczeństwa.  

7. Należy zadbać o odpowiednie rozlokowanie dzieci w pokojach. Cała grupa powinna  mieszkać na jednym piętrze, a jeżeli to niemożliwe co najmniej jeden opiekun powinien  mieszkać na każdym piętrze zajmowanym przez dzieci. Rozlokowanie podopiecznych w  pokojach powinno być dla nich komfortowe i dostosowane do etapu ich rozwoju  psychofizycznego. W przypadku noclegu zbiorowego dzieci powinny być podzielone płciami,  a jeśli nocleg odbywa się w jednej dużej sali, należy wyznaczyć strefy dostosowane do 

podanych wytycznych, rozlokowane w różnych miejscach pomieszczenia i oddzielone  parawanami.  

8. Niedopuszczalne jest spanie z dzieckiem w jednym łóżku lub w jednym pokoju. Jeżeli ze  względów organizacyjnych obiektu, w którym odbywają się zawody, dzieci muszą zostać  umieszczone w salach zbiorowego zakwaterowania, dopuszczalne jest, aby spało z nimi dwóch  opiekunów, najlepiej tej samej płci. W takim wypadku należy zadbać o prywatność zarówno  dzieci jak i opiekunów, w szczególności nie dopuszczać do złamania zasady intymności i  prywatności przy czynnościach takich jak przebieranie się dzieci i dorosłych.  

9. Rekomendowane jest, aby osoby niepełnoletnie pełniące rolę kadry (trenerzy, sędziowie)  spały w oddzielnych pokojach (nie z dziećmi i nie z dorosłymi).  

10. Dzieci i personel powinni przebywać w osobnych pokojach. Niedozwolone jest  pozostawianie dzieci samych na noc w pokoju opiekuna (z wyjątkiem członków rodziny – za  zgodą rodzica)  

11. Przed wejściem do pokoi zawodników opiekunowie powinni zapukać. Sytuacji, w których  personel jest sam w pokoju z dzieckiem należy unikać. Jeśli nie jest to możliwe, drzwi powinny  pozostać otwarte.  

12. Podczas wyjazdu lub obozu uwzględnia się bezpieczeństwo dzieci na nich przebywających,  w szczególności w kontakcie z wykorzystywanym sprzętem, oraz zapewnia się dostęp do  szybkiej pomocy medycznej (dostęp do apteczki pierwszej pomocy, możliwość wezwania  pogotowia).  

Bezpieczeństwo w kontaktach online 

1. Personel powinien być świadomy cyfrowych zagrożeń i ryzyka wynikającego z rejestrowania  prywatnej aktywności w sieci przez aplikacje i algorytmy, ale także własnych działań w  internecie. Dotyczy to lajkowania określonych stron, korzystania z aplikacji randkowych, na  których można spotkać dzieci, z którymi prowadzi zawodowe działania, obserwowania  określonych osób/stron w mediach społecznościowych i ustawień prywatności kont, z których  korzysta. Jeśli profil członka personelu jest publicznie dostępny, dzieci i ich  rodzice/opiekunowie będą mieć wgląd w jego cyfrową aktywność.  

2. Komunikacja działań klubu powinna być prowadzona poprzez jego oficjalne media  społecznościowe. Personel może na swoim prywatnym profilu udostępniać posty klubu. Robiąc  to lub publikując komentarze na portalach społecznościowych personel powinien kierować się  uważnością na to, czy nie zagrożą dobru dziecka, nie wyrządzą mu krzywdy.  

3. Personelowi nie wolno nawiązywać kontaktów z dziećmi znajdującymi się pod opieką klubu  poprzez przyjmowanie bądź wysyłanie zaproszeń w mediach społecznościowych dla celów  innych niż służbowe. Jednocześnie jeśli trener jest autorytetem obdarzonym zaufaniem i znana  mu sytuacja dziecka sugeruje, że może ono szukać u niego pomocy, można odstąpić od tej  zasady. Wtedy należy poinformować o tym kontakcie innego dorosłego, przy jednoczesnym  zachowaniu zasady poufności i nieinformowaniu o zwierzeniach dziecka. 

4. W trakcie zajęć czy innych aktywności prowadzonych przez klub dzieci nie powinny mieć  przy sobie osobistych urządzeń elektronicznych.  

5. Komunikacja online powinna odbywać się w miarę możliwości za pośrednictwem rodziców  lub opiekunów. W przypadku, kiedy nie jest to możliwe, należy uzyskać zgodę w/w osób oraz  dziecka na komunikację bezpośrednią, pamiętając o tym, że bezpośrednia komunikacja z  dzieckiem za pośrednictwem poczty elektronicznej bądź zamkniętych grup służących  komunikacji z dziećmi (np. Whatsapp, Messenger), jest możliwa wyłącznie jeśli w grupie lub  w gronie odbiorców jest jeszcze jedna osoba dorosła, lub odbiorcami jest co najmniej dwoje  dzieci. Każdorazowo musi być to kontakt jawny.  

6. Wiadomości powinny się ograniczać wyłącznie do komunikacji związanej bezpośrednio z  uczestnictwem dziecka w treningu bądź zawodach. W szczególności nie należy przesyłać  niczego co osoba trzecia mogłaby uznać za wiadomość o charakterze seksualnym. Jeśli trener  chce udzielić informacji zwrotnej dotyczącej postępów w osiąganiu celów treningowych,  powinien to zrobić w bezpośrednim kontakcie z dzieckiem.  

7. Bezwzględnie zabronione jest komunikowanie się z dziećmi poprzez czaty internetowe,  strony z grami, komunikatory internetowe, za wyjątkiem sytuacji opisanej w pkt. 5. 

Załącznik nr 3  

Zasady bezpiecznych relacji dziecko – dziecko w UKS Adrenalina Boxing Club Wrocław  ZAWSZE 

1. Będę stosować zasady fair play, prowadząc uczciwą i czystą rywalizację z szacunkiem dla  przeciwnika – zarówno dla jego sukcesów jak i porażek. Będę świętować sukcesy własne i  drużyny, ale również godnie znosić porażki, które są nieodłącznych elementem sportu.  

2. Będę stosować zasadę “jeden za wszystkich, wszyscy za jednego”. Z zaangażowaniem będę  uczestniczyć w treningach, szanując chęć osiągnięcia celów sportowych moich koleżanek i  kolegów, z którymi trenuję. Będę dążyć do budowania ducha zespołu opartego o wspieranie się  nawzajem, słuchanie, nie okłamywanie i bycie dla siebie wyrozumiałym.  

3. Będę szanować prywatność innych zawodników i zawodniczek. Nie będę brać ich rzeczy  bez ich zgody.  

4. Będę szanować inne dzieci i pomagać im w pełni uczestniczyć w treningach, będąc wzorem  do naśladowania. Będę dawać przykład, który obejmuje np. niespożywanie alkoholu,  niezażywanie narkotyków i innych używek lub nieużywanie obraźliwego lub innego  dyskryminującego języka.  

5. Będę szanować prawa, godność i wartość wszystkich dzieci bez względu na ich wiek, rasę,  kolor skóry, pochodzenie etniczne, płeć, niepełnosprawność, język, religię, poglądy polityczne  lub inne, status majątkowy, orientację seksualną, poziom umiejętności. 

6. Będę szanować mojego trenera, kolegów i koleżanki z drużyny, drużynę przeciwną oraz  sędziów.  

7. Będę zgłaszać nękanie, jeżeli zauważę, że zdarza się ono mnie lub komuś. Poinformuję  opiekunów o jakichkolwiek problemach zdrowotnych, zmartwieniach, niepokoju lub obawach  dotyczących bezpieczeństwa mojego lub innego dziecka.  

8. Wiem, że mam prawo wpływać na cele treningowe i konsultować je z trenerami i rodzicami.  To ja ostatecznie podejmuję decyzję o tym, czy dążę do uprawiania sportu wyczynowego, czy  jest on dla mnie sposobem rozwoju i spędzania czasu.  

9. Wiem, że na wszystkie aktywności, w których uczestniczy tylko jeden dorosły (trening  indywidualny, kontakt w mediach społecznościowych) powinien wyrazić zgodę mój rodzic  oraz ja sam/a. Mogę się na nie zgodzić i z nich zrezygnować.  

10. Biorąc udział w zajęciach sportowych, rozumiem, że mam prawo:  

a) dobrze się bawić i rozwijać swoje umiejętności;  

b) czuć się bezpiecznie i szczęśliwie;  

c) być chronionym przed złym zachowaniem, ze strony dorosłych lub innych dzieci, które  sprawiają, że czuję się niekomfortowo lub smutno; 

d) rozmawiać i być wysłuchanym, zwłaszcza jeśli mam obawy lub nie czuję się bezpiecznie; 

e) wiedzieć, gdzie udać się po pomoc lub z kim porozmawiać jeśli jestem przestraszony lub  martwię się o coś;  

f) być pod opieką, jeśli zdarzy się wypadek lub uraz.  

NIGDY 

1. Nie będę stosować przemocy i będę reagować kiedy widzę, że ktoś ją stosuje. Niezależnie  od tego, czy jest to dziecko czy osoba dorosła. Mam prawo zwrócić komuś uwagę i dbać, aby  wszyscy członkowie klubu czuli się ze sobą dobrze. Nie będę nastawiać innych przeciwko  sobie.  

2. Nie będę używać słów i wykonywać gestów prowokujących seksualnie.  

3. Nie będę przekraczać przepisów dyscypliny poprzez swoje agresywne lub niebezpieczne dla  innych zachowania np. nie będę uderzać ani w żaden inny sposób fizycznie atakować osób  biorących udział w zajęciach, nie będę wszczynać bójek lub działać w jakikolwiek sposób,  który mógłby zawstydzić, upokorzyć, zastraszyć, umniejszyć lub poniżyć inne dzieci.  

4. Nie będę znęcać się czy celowo krzywdzić innych poprzez np.:  

a) Używanie podłych słów by ranić innych lub rozprzestrzeniać plotki na ich temat,  b) Przeklinanie i mówienie krzywdzących słów o kimś, do kogoś;  

c) Celowe wykluczanie kogoś, w tym namawianie innych do wykluczania;  

d) Używanie mediów społecznościowych w niewłaściwy sposób, np. umieszczanie złośliwych,  krzywdzących komentarzy lub zdjęć w celu zranienia lub zasmucenia kogoś;  

e) Krzywdzenie fizycznie i ranienie innych.  

5. Podczas obozów lub wycieczek z noclegiem wiem, że będę dzielić pokój z innymi dziećmi,  co wcześniej zostanie uzgodnione. Nie będę spać w żadnym innym pokoju.  

6. Nie będę wysyłał zaproszeń i nawiązywał kontaktu w internecie z moim trenerem i innymi  dorosłymi członkami klubu, nawet jeśli to oni wychodzą z taką inicjatywą. Wyjątkiem jest  sytuacja, w której trener kontaktuje się ze mną razem z inną osobą dorosłą lub wśród odbiorców  znajdują się inne dzieci. Może wtedy rozmawiać ze mną tylko o organizacyjnych kwestiach  związanych z treningami lub zawodami. Wyjątkiem są sytuacje, w których chodzi o moje  bezpieczeństwo.  

7. Nie muszę rozmawiać z trenerem o moich prywatnych sprawach. Moje rozmowy mogą  ograniczać się do kwestii związanych z uprawianiem przeze mnie sportu.  

8. Nie będę używać telefonów w szatni i łazienkach oraz rozpowszechniać wizerunku moich  kolegów i koleżanek bez ich zgody. Szczególnie jeśli miałoby to się wiązać z ich krzywdą. 

Załącznik nr 4  

Zasady bezpiecznych relacji rodzic – dziecko, rodzic – trener w UKS Adrenalina Boxing  Club Wrocław 

Zasady bezpiecznych relacji rodzic – dziecko, rodzic – trener 

Aktywność sportowa dzieci ma na celu wszechstronny rozwój w drodze ku ich dorosłości.  Zajęcia sportowe mogą przynieść liczne korzyści: poprawiają zdrowie fizyczne i psychiczne,  budują pewność siebie oraz sprzyjają nawiązywaniu nowych znajomości. W świecie sportu  dzieci powinny czerpać przede wszystkim radość oraz kształtować postawy, które będą  zachęcać je do dbania o aktywność fizyczną przez całe życie. Rola rodziców i opiekunów jest  kluczowa w tym procesie, ponieważ ich zachowanie wpływa nie tylko na wyniki ich dziecka,  ale także na dobre samopoczucie i bezpieczeństwo innych dzieci biorących udział w treningach  i wydarzeniach sportowych.  

1. Zasady bezpiecznych relacji rodzic – dziecko dotyczą bezpiecznych relacji pomiędzy dziećmi  będącymi odbiorcami działań klubu a rodzicami, którzy są często uczestnikami wydarzeń  sportowych i wchodzą w interakcje z personelem i podopiecznymi klubu nie będącymi ich  dziećmi.  

2. Zasady bezpiecznych relacji rodzic – trener dotyczą bezpiecznych relacji pomiędzy  rodzicami dzieci, które są odbiorcami działań klubu a trenerami, którzy na co dzień opiekują  się ich dziećmi oraz tymi, których ich dzieci spotykają na treningach i rozgrywkach.  

3. Kierownictwo klubu umożliwia zapoznanie się rodziców z polityką poprzez zamieszczenie  jej treści na stronie internetowej klubu. W przypadku organizacji rozgrywek i innych form  współzawodnictwa, obowiązek zapoznania się z polityką umieszczany jest w regulaminie tego  wydarzenia.  

4. Kierownictwo klubu usuwa z wydarzeń sportowych osoby zakłócające porządek,  zachowujące się w sposób wulgarny i naruszające zasady bezpiecznych relacji.  

Zasady bezpiecznych relacji rodzic – dziecko 

Rodzice, opiekunowie prawni i faktyczni dzieci:  

1. Stawiają na pierwszym miejscu dobrostan dzieci i ich radość z uprawiania sportu.  

2. Dają dziecku prawo do wyboru rozwoju zgodnie z jego osobistymi celami – zarówno w  przypadku sportu rekreacyjnego jak i wyczynowego. Włączają dziecko w proces decydowania  o jego planach sportowych i życiowych.  

3. Szanują godność i wartość wszystkich osób biorących udział w wydarzeniu sportowym, bez  względu na ich wiek, rasę, kolor skóry, pochodzenie etniczne, płeć, niepełnosprawność, język,  religię, poglądy polityczne lub inne, status majątkowy, orientację seksualną, poziom  umiejętności sportowych, cechy fizyczne. 

4. Traktują podmiotowo wszystkich uczestników treningu i innych form aktywności klubu. Nie  komentują w sposób obraźliwy gry innych zawodników oraz decyzji sędziów. Nie krzyczą i nie  stosują agresji słownej wobec uczestników treningu/zawodów.  

5. W żadnym wypadku nie stosują przemocy oraz zawsze reagują na jej wszelkie formy, w tym  na każde obraźliwe, niewłaściwe, dyskryminacyjne zachowanie lub słowa oraz inne wszelkie  formy zastraszania wśród dzieci, ale także dorosłych, w tym trenerów i innych rodziców.  

6. Nie nastawiają dzieci przeciwko sobie, nie namawiają do przemocowych praktyk. Nie  przeszkadzają zawodnikom z przeciwnej drużyny podczas wykonywania aktywności  wymagających skupienia.  

7. Nie umniejszają wysiłków dzieci włożonych w start. Doceniają i szanują wkład dzieci, nie  koncentrując się wyłącznie na wydajności i wynikach, nie obwiniają dzieci za przegraną.  

8. Równoważą potrzebę nadzoru z prawem dzieci do prywatności, w szczególności nie  wchodzą do toalet, pod prysznice i do szatni, gdy przebywają tam dzieci.  

9. Nie wywierają presji w celu osiągnięcia korzystnych wyników za wszelką cenę, bez  zwracania uwagi na możliwe negatywne konsekwencje. Pozwalają dzieciom przeżyć porażkę  wewnętrznie.  

10. Zachowują się odpowiedzialnie i nie używają agresywnego lub obraźliwego języka w  stosunku do zawodnika lub innego uczestnika wydarzenia sportowego, w tym również sędziego  czy trenera.  

11. Nie publikują zdjęć, filmów ani innych informacji o dzieciach i ich rodzinach w osobistych  mediach społecznościowych, np. na Facebooku lub stronach internetowych, bez zgody  zainteresowanych dzieci i ich rodziców. Obejmuje to także zamieszczanie komentarzy na  portalach społecznościowych, które mogą wyrządzić krzywdę innym.  

12. Nie komentują wyglądu innych dzieci.  

13. Nie krytykują innych zawodników.  

14. Są wyczuleni na wszelkie formy zastraszania lub zagrożenia wynikające z używania  telefonów komórkowych do robienia zdjęć, filmów przez dzieci.  

15. Dbają o zdrowie dziecka poprzez zapewnienie odpowiedniej wartości i kaloryczności  posiłków, aktualne badania sportowe oraz zapewnienie odpowiednio długiego czasu na  regenerację (po treningach, przebytych kontuzjach).  

16. Dbają o zdrowie psychiczne dzieci, reagują na zażywanie środków dopingujących i  niedozwolonych w sporcie, są świadomi zagrożeń uzależnieniami od narkotyków i używek.  

17. Zapewniają wyposażenie niezbędne do wykonywania treningu w bezpieczny i efektywny  dla dziecka i jego celów sposób (rękawice, ochraniacze na piszczele, kask, szczęka). 

Zasady bezpiecznych relacji rodzic – trener 

1. Swoim zachowaniem dają przykład dzieciom i są dla nich wzorem do naśladowania. Stosują  reguły fair play i zachęcają innych do ich przestrzegania. Są świadomi, że ich relacje między  innymi rodzicami, trenerami i sędziami modelują zachowania dzieci.  

2. Komunikacja między rodzicami a trenerem powinna być zawsze oparta na szacunku,  szczerości i wzajemnym wysłuchaniu.  

3. Rodzic nie powinien wchodzić w rolę trenera, a trener nie powinien wchodzić w rolę rodzica.  Rodzice udzielają wsparcia trenerowi, a trener udziela wsparcia rodzicom. Nie podważają  wzajemnie swojego autorytetu w oczach dziecka. Nie stawiają go w sytuacji, w której będzie  musiało wybierać między nimi. Nie rozwiązują sporów między sobą w obecności dziecka.  

4. W trakcie startów rodzice nie podważają decyzji trenerów i sędziów. Wyjątkiem jest sytuacja  stosowania przemocy wobec dziecka. Dorośli udzielają sobie informacji zwrotnych bez  obecności dzieci, dbając o tonowanie emocji, bez użycia agresji.  

5. Rodzice w miarę swoich możliwości wspierają trenera i pozostałe dzieci należące do klubu  w działaniach logistycznych.  

6. Rodzice mają prawo wyrażać swoje obawy dotyczące bezpieczeństwa i ochrony dzieci i  zgłaszać je trenerowi, kierownictwu klubu bądź innej wyznaczonej osobie. Powinni zgłaszać  usterki zagrażające bezpieczeństwu dzieci, a trenerzy mają obowiązek reagowania na te obawy  oraz poszukiwać rozwiązań zwiększających bezpieczeństwo dzieci.  

7. Rodzice zawsze mają możliwość porozmawiania z trenerem i wyrażenia wszelkich obaw  dotyczących swojego dziecka oraz mają gwarancję, że wyrażone przez nich wątpliwości  zostaną potraktowane poważnie, a odpowiednie procedury wdrożone, w przypadku, gdy  sytuacja wymaga reakcji ze strony klubu.  

8. Zarówno rodzice jak i trenerzy reagują na wszelkie formy przemocy, w tym na każde  obraźliwe, niewłaściwe, dyskryminacyjne zachowanie lub słowa oraz inne wszelkie formy  zastraszania wśród dzieci, ale także dorosłych, w tym trenerów i innych rodziców.  

9. Trener i rodzice nie tworzą sojuszy sprzyjających faworyzacji. Potrafią rozdzielić relacje  prywatne od oficjalnych. Trener podejmując decyzje sportowe nie kieruje się swoją sympatią  wobec rodzica.  

10. Rodzice szanują decyzję trenera i dzieci dotyczące ich uczestniczenia w treningach.  

11. Rodzice nie stosują kary wychowawczej polegającej na zabronieniu uczestnictwa w  treningu bez konsultacji z trenerem. 

Załącznik nr 5  

Zasady ochrony wizerunku dziecka w UKS Adrenalina Boxing Club Wrocław  

Zasady rejestrowania wizerunku dziecka przez klub 

1. Utrwalanie wizerunku dziecka jest możliwe tylko jeśli kierownictwo klubu zostało o tym  poinformowane i wyraziło na to zgodę, uzyskano zgody rodziców/opiekunów prawnych oraz  ustne zgody samych dzieci.  

2. Jeśli wizerunek dziecka stanowi jedynie szczegół całości takiej jak zgromadzenie, krajobraz,  impreza publiczna, zgoda rodziców/opiekunów prawnych dziecka nie jest wymagana.  

3. Należy rozdzielić zgodę na utrwalanie wizerunku od zgody na upublicznianie wizerunku.  Jeśli dzieci, rodzice/opiekunowie prawni nie wyrazili zgody na utrwalenie wizerunku dziecka,  należy respektować ich decyzję i z wyprzedzeniem ustalić z nimi, w jaki sposób osoba  rejestrująca wydarzenie będzie mogła zidentyfikować dziecko, aby nie utrwalać jego wizerunku  na zdjęciach indywidualnych i grupowych. Przyjęte rozwiązanie nie może być wykluczające  dla dziecka, którego wizerunek nie powinien być rejestrowany.  

4. Jeśli rejestracja wydarzenia zostanie zlecona osobie zewnętrznej (wynajętemu fotografowi  lub kamerzyście) lub dzieci uczestniczą w zawodach, rozgrywkach rejestrowanych przez media  należy zadbać o bezpieczeństwo dzieci poprzez:  

a) zobowiązanie osoby/firmy rejestrującej wydarzenie do przestrzegania niniejszych  wytycznych,  

b) zobowiązanie osoby/firmy rejestrującej wydarzenie do noszenia identyfikatora w czasie  trwania wydarzenia,  

c) niedopuszczenie do sytuacji, w której osoba/firma rejestrująca będzie przebywała z dziećmi  bez nadzoru personelu klubu,  

d) poinformowanie rodziców/opiekunów prawnych oraz dzieci, że osoba/firma rejestrująca  wydarzenie będzie obecna podczas wydarzenia i upewnienie się, że rodzice/opiekunowie  prawni udzielili pisemnej zgody na rejestrowanie wizerunku ich dzieci.  

5. Jeśli przedstawiciele mediów lub dowolna inna osoba będą chcieli zarejestrować  organizowane przez klub wydarzenie i opublikować zebrany materiał, muszą zgłosić taką  prośbę wcześniej i uzyskać zgodę kierownictwa klubu. W takiej sytuacji kierownictwo upewnia  się, że rodzice/opiekunowie prawni udzielili pisemnej zgody na rejestrowanie wizerunku ich  dzieci. Należy zebrać informacje o:  

a) imieniu, nazwisku i adresie osoby lub redakcji występującej o zgodę,  

b) uzasadnieniu potrzeby rejestrowania wydarzenia oraz informacji, w jaki sposób i w jakim  kontekście zostanie wykorzystany zebrany materiał,  

c) podpisanej deklaracji o zgodności podanych informacji ze stanem faktycznym. 

6. Personelowi klubu nie wolno umożliwiać przedstawicielom mediów i osobom  nieupoważnionym utrwalania wizerunku dziecka znajdującego się pod opieką klubu bez  pisemnej zgody rodzica/opiekuna prawnego dziecka oraz bez zgody kierownictwa klubu.  

7. Personel klubu nie kontaktuje przedstawicieli mediów z dziećmi, nie przekazuje mediom  kontaktu do rodziców/opiekunów prawnych dzieci i nie wypowiada się w kontakcie z  przedstawicielami mediów o sprawie dziecka lub jego rodzica/opiekuna prawnego. Zakaz ten  dotyczy także sytuacji, gdy członek personelu jest przekonany, że jego wypowiedź nie jest w  żaden sposób utrwalana. W szczególnych i uzasadnionych przypadkach kierownictwo klubu  może podjąć decyzję o skontaktowaniu się z rodzicami/opiekunami prawnymi dziecka w celu  ustalenia procedury wyrażenia przez nich zgody na kontakt z mediami.  

8. W celu realizacji materiału medialnego kierownictwo klubu może podjąć decyzję o  udostępnieniu wybranych pomieszczeń w siedzibie klubu dla potrzeb nagrania. Kierownictwo  klubu, podejmując taką decyzję, poleca przygotowanie pomieszczenia w taki sposób, aby  uniemożliwić rejestrowanie przebywających na terenie podmiotu dzieci.  

Upublicznianie wizerunku dziecka przez klub 

1. Upublicznienie przez członka personelu wizerunku dziecka utrwalonego w jakiejkolwiek  formie (fotografia, nagranie audio-wideo) wymaga pisemnej zgody opiekuna dziecka oraz  ustnej zgody dziecka na użycie jego wizerunku w określonym kontekście.  

2. Pisemna zgoda, o której mowa w ust. 1., powinna zawierać informację, gdzie będzie  umieszczony zarejestrowany wizerunek i w jakim kontekście będzie wykorzystywany (np. że  umieszczony zostanie na stronie www.youtube.com w celach promocyjnych) i przez kogo.  

3. Należy unikać podpisywania zdjęć/nagrań informacjami identyfikującymi dziecko z imienia  i nazwiska. Jeśli konieczne jest podpisanie dziecka używamy tylko imienia, wyjątek stanowią  sytuacje, kiedy rodzic/ opiekun prawny wyraża na to zgodę.  

4. Publikacja zdjęć dopuszczalna jest na wymienionych wcześniej zasadach wyłącznie w  okresie, gdy dziecko jest podopiecznym klubu, chyba że jego rodzic, rodzic zastępczy, opiekun  prawny albo dziecko, który osiągnęło pełnoletniość wyraził zgodę na publikację po tym czasie.  

Przechowywanie materiałów zawierających wizerunek dziecka przez klub 

1. Materiały zawierające wizerunek dziecka należy przechowywać w sposób zgodny z prawem  i zapewniający ochronę dzieci.  

2. Nośniki analogowe zawierające zdjęcia i nagrania należy przechowywać w zamkniętej na  klucz szafce, a nośniki elektroniczne w folderze chronionym. Dostęp do zabezpieczonych zdjęć  i nagrań mogą mieć wyłącznie osoby do tego upoważnione przez kierownictwo klubu.  

3. Nośniki analogowe i elektroniczne należy przechowywać przez okres wymagany przepisami  prawa o archiwizacji i/lub okres ustalony przez klub w polityce ochrony danych osobowych. 

4. Zabronione jest przechowywanie materiałów elektronicznych zawierających wizerunki  dzieci na nośnikach nieszyfrowanych oraz mobilnych, takich jak telefony komórkowe i  urządzenia z pamięcią przenośną.  

5. Wizerunek dzieci należy rejestrować przy pomocy służbowych urządzeń rejestrujących (tj.  telefonów komórkowych, aparatów fotograficznych, kamer). W przypadku gdy klub nie  posiada służbowych urządzeń dopuszcza się możliwość używania przez personel prywatnych  urządzeń. Każdorazowo taki materiał powinien być usuwany z nośnika prywatnego od razu po  umieszczeniu go w wyznaczonych przez podmiot nośnikach analogowych lub elektronicznych.  

Rejestrowanie wizerunków dzieci do prywatnego użytku 

1. W sytuacjach, w których rodzice/opiekunowie lub uczestnicy organizowanych przez klub  wydarzeń rejestrują wizerunki dzieci do prywatnego użytku, należy na początku każdego z tych  wydarzeń poinformować ich o tym, że:  

a) wykorzystanie, przetwarzanie i publikowanie zdjęć/nagrań zawierających wizerunki dzieci i  osób dorosłych wymaga udzielenia zgody przez te osoby, w przypadku dzieci – przez ich  rodziców/opiekunów prawnych;  

b) zdjęcia lub nagrania zawierające wizerunki dzieci nie powinny być udostępniane w mediach  społecznościowych ani na serwisach otwartych, chyba że rodzice/opiekunowie prawni tych  dzieci wyrażą na to zgodę;  

c) przed publikacją zdjęcia/nagrania online zawsze warto sprawdzić ustawienia prywatności,  aby upewnić się, kto będzie mógł uzyskać dostęp do wizerunku dziecka. 

Załącznik nr 6  

Oświadczenie o zapoznaniu się z Polityką ochrony małoletnich oraz Zasadami  bezpiecznych relacji i zobowiązaniu do ich przestrzegania 

…………………………………………………………..  

 miejsce i data 

Ja,……………………………………………………………………………..nr PESEL……………………………… 

oświadczam, że zapoznałam/-em się z polityką ochrony małoletnich oraz zasadami  bezpiecznych relacji obowiązującymi w  

……………………………………………………………………… i zobowiązuję się do ich  przestrzegania.  

……………………………………………………………  

 podpis 

Załącznik nr 7  

OŚWIADCZENIE O KRAJACH ZAMIESZKANIA 

Oświadczam, że w okresie ostatnich 20 lat zamieszkałem/am w następujących państwach,  innych niż Rzeczypospolita Polska i/lub państwo obywatelstwa:  

1. …………………………………………………………………….  

2.…………………………………………………………………….  

oraz jednocześnie przedkładam informację z rejestrów karnych tych państw uzyskiwaną do  celów działalności zawodowej lub wolontariackiej, związanej z kontaktami z dziećmi/  informację z rejestrów karnych/oświadczenie o niekaralności.  

Jestem świadomy/a odpowiedzialności karnej za złożenie fałszywego oświadczenia.  

………………………………………………………………..  

 (podpis) 

………………………………………, dnia………………..r. 

Załącznik nr 8  

OŚWIADCZENIE O NIEKARALNOŚCI 

……………………………………………………………….  

 miejsce i data  

Ja,……………………………………………………………….nr PESEL ………………………………………………/  nr paszportu ………………………………oświadczam, że w państwie………………………………………. 

nie jest prowadzony rejestr karny/ nie wydaje się informacji z rejestru karnego.  

Oświadczam, że nie byłam/em prawomocnie skazana/y w państwie ………………………………. ………………………………. za czyny zabronione odpowiadające przestępstwom  określonym w rozdziale XIX i XXV Kodeksu karnego, w art. 189a i art. 207 Kodeksu karnego  oraz w ustawie z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii oraz nie wydano wobec  mnie innego orzeczenia, w którym stwierdzono, iż dopuściłam/em się takich czynów  zabronionych, oraz że nie nałożono na mnie obowiązku wynikającego z orzeczenia sądu,  innego uprawnionego organu lub ustawy, stosowania się do zakazu zajmowania wszelkich lub  określonych stanowisk, wykonywania wszelkich lub określonych zawodów albo działalności,  związanych z wychowaniem, edukacją, wypoczynkiem, leczeniem, świadczeniem porad  psychologicznych, rozwojem duchowym, uprawianiem sportu lub realizacją innych  zainteresowań przez małoletnich, lub z opieką nad nimi. 

Jestem świadomy/a odpowiedzialności karnej za złożenie fałszywego oświadczenia.  

……………………………………………………………….. 

 Podpis 

Załącznik nr 9  

Karta interwencji

1. Imię i nazwisko dziecka
2. Przyczyna interwencji (forma  krzywdzenia)
3. Osoba zawiadamiająca o podejrzeniu  krzywdzenia
4. Opis podjętych działań, innych niż  interwencja	Data	Działanie
5. Spotkania z rodzicami/opiekunami  prawnymi dziecka	Data	Opis spotkania
6. Forma podjętej interwencji (zakreślić  właściwe)	• zawiadomienie o podejrzeniu popełnienia  przestępstwa,  • wniosek o wgląd w sytuację  dziecka/rodziny,  • inny rodzaj interwencji. Jaki?
7. Dane dotyczące interwencji (nazwa  organu, do którego zgłoszono interwencję) i  data interwencji
8. Wyniki interwencji: działania organów  wymiaru sprawiedliwości, jeśli organizacja  uzyskała informacje o wynikach działania  własnego/działania rodziców/ opiekunów  prawnych	Data	Działanie

Załącznik nr 10  

Miejscowość, dnia ………………  

Zawiadamiający: Imię i nazwisko lub nazwa instytucji 

reprezentowana przez: …………………………  

adres do korespondencji: …………………………  

(można dodać adres email i/lub nr telefonu) 

Prokuratura Rejonowa w ……… ¹ 

l.dz.  

Zawiadomienie o podejrzeniu popełnienia przestępstwa 

Niniejszym składam zawiadomienie o podejrzeniu popełnienia przestępstwa  ……………………………………wobec małoletniego …………………………………… (imię i nazwisko, data  urodzenia) przez ……………………………………………………. (imię i nazwisko domniemanego sprawcy).  

Uzasadnienie 

W trakcie wykonywania przez …………………………………………………….(imię i nazwisko pracownika)  czynności służbowych (informacja o charakterze czynności, np. trening, rozgrywki)……………………………  ……………………………………………………. (imię i nazwisko dziecka), dziecko ujawniło……………….. …………………………………………………………………………………………………………………….² .  

Dalszy opis podejrzenia popełnienia przestępstwa:……………………………………………………………………………………… 

………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………. ………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………. 

Mając na uwadze powyższe informacje, a także dobro i bezpieczeństwo małoletniego wnoszę o wszczęcie  postępowania w tej sprawie.  

Wszelką korespondencję w sprawie proszę przesyłać na adres korespondencyjny, z powołaniem się na numer i  liczbę dziennika pisma.  

……………………………….………………… 

podpis osoby odpowiedzialnej za podejmowanie interwencji  

Załączniki:  

1. Uchwała Zarządu uprawniająca do reprezentacji/pełnomocnictwo  

2. Ew. inne dokumenty  

___________________________________ 

¹ Zawiadomienie należy złożyć do prokuratury rejonowej właściwej ze względu na miejsce popełnienia  przestępstwa.  

² Opis sytuacji, która miała miejsce. Należy uzupełnić zgodnie z tym, co się wydarzyło (ważne jest, by  zaznaczyć np.: kiedy i gdzie miało miejsce zdarzenie, kto mógł je widzieć/wiedzieć o nim, kto mógł popełnić  przestępstwo).

Załącznik nr 11  

Miejsce, dnia ……………………………….r.  

 Ośrodek Pomocy Społecznej w………………³ L.Dz. …………….. 

 Zawiadamiający 

 Imię i nazwisko lub nazwa instytucji:……………………………  reprezentowana przez: ………………………………………….. adres do korespondencji: ……………………………………….. 

Zawiadomienie o potrzebie zbadania sytuacji dziecka Niniejszym informuję o potrzebie zbadania sytuacji  małoletniego …………………………………………………………………………………………………………………………………. 

 (imię i nazwisko dziecka, data urodzenia) 

Uzasadnienie 

Opis sytuacji zagrożenia dobra dziecka: 

…………………………………………………………………………………………………………………………………… ………………………………………………………………………………………………………..…………… …………………………………………………………………………………………………………………………… ………………………………………………………………………………………………………………………………… Mając powyższe fakty na uwadze, można przypuszczać, że dobro małoletniej/małoletniego……………………  …………………………………… jest zagrożone, a rodzice nie wykonują właściwie władzy rodzicielskiej. Dlatego  potrzeba zbadania jego sytuacji jest uzasadniona.  

Wszelką korespondencję w sprawie proszę przesyłać na adres korespondencyjny, z powołaniem się na numer i  liczbę dziennika pisma.  

…………………………………………………  

(podpis osoby odpowiedzialnej za podejmowanie interwencji) 

Załączniki:  

1. Uchwała Zarządu uprawniająca do reprezentacji  

2. Ew. inne dokumenty  

_____________________________ 

³ Pismo najlepiej złożyć do OPS właściwego ze względu na miejsce zamieszkania dziecka, jednakowoż, gdy go  nie znamy i nie mamy możliwości ustalenia, można wyjątkowo złożyć do OPS właściwego dla siedziby klubu,  podając jak najwięcej danych umożliwiających identyfikację dziecka i/lub jego rodziny.

Załącznik nr 12  

Wniosek o wgląd w sytuację dziecka/rodziny 

Miejsce, dnia ………………………………….  

Sąd Rejonowy w …………………………….  

 Wydział Rodzinny i Nieletnich⁴ 

L. Dz………………..  

 Wnioskodawca: Imię i nazwisko lub nazwa instytucji  

 reprezentowana przez: ……………………………………………………….   adres do korespondencji: ……………………………………………………… 

 Uczestnicy postępowania: …………………………………………………………………. …………………………………………………………………………………………………………. 

 (imiona i nazwiska rodziców/opiekunów małoletniego)  

 ul ……………………………………………………………………………………………..  (adres zamieszkania) 

 dane małoletniego: …………………………………………………………………………….  (imię i nazwisko dziecka, data urodzenia)  

Wniosek o wgląd w sytuację dziecka 

Niniejszym wnoszę o wgląd w sytuację małoletniego ……………………………………………………………………………  (imię i nazwisko dziecka, data urodzenia⁵) i wydanie odpowiednich zarządzeń opiekuńczych.  

Uzasadnienie 

Opis sytuacji zagrożenia dobra dziecka  

…………………………………………………………………………………………………………………………………… ………………………………………………………………………………………………………..…………… …………………………………………………………………………………………………………………………… 

Mając powyższe fakty na uwadze, można przypuszczać, że dobro małoletniej/małoletniego…………………… 

…………………………………… jest zagrożone, a rodzice nie wykonują właściwie władzy rodzicielskiej. Dlatego  wniosek o wgląd w sytuację rodzinną małoletniego i ewentualne wsparcie rodziców jest uzasadniony.  

_______________________________ 

⁴ Wniosek należy złożyć do sądu właściwego ze względu na miejsce zamieszkania dziecka, nie zameldowania. 

⁵ Należy zawsze podać imię i nazwisko dziecka i adres jego pobytu. Tylko w takim wypadku sąd może  skutecznie pomóc, m.in. poprzez wysłanie do rodziny kuratora na wywiad. 

Wszelką korespondencję w sprawie proszę przesyłać na adres korespondencyjny, z powołaniem się na numer i  liczbę dziennika pisma.  

………………………………………… …………………………………………………………………  podpis pracownika podpis osoby odpowiedzialnej za podejmowanie interwencji  

Załączniki:  

1. Uchwała Zarządu uprawniająca do reprezentacji  

2. Ew. inne dokumenty  

3. Odpis pisma

Załącznik nr 13  

Monitoring polityki – ankieta dla personelu

Oceń (w skali od 1 do 10) swoją znajomość polityki  ochrony małoletnich (1 – niska, 10 – wysoka)
Jak oceniasz (w skali od 1 do 10) poziom znajomości  polityki ochrony małoletnich wśród personelu? ( 1 – niski, 10 – wysoki
Oceń (w skali od 1 do 10) swoją umiejętność  rozpoznawania symptomów krzywdzenia dzieci (1 – niska, 10 – wysoka)
Jak oceniasz (w skali od 1 do 10) umiejętność innych  członków personelu rozpoznawania symptomów  krzywdzenia dzieci? (1 – niskie, 10 – wysokie)
Oceń (w skali od 1 do 10) swoja znajomość procedur  reagowania na symptomy krzywdzenia dzieci (1 – niska, 10 – wysoka)
Jak oceniasz (w skali od 1 do 10) znajomość wśród  personelu procedur reagowania na symptomy  krzywdzenia dzieci (1 – niska, 10 – wysoka)
Czy w Twojej ocenie konieczne jest podniesienie  znajomości obowiązującej polityki ochrony  małoletnich wśród personelu? Jeśli tak, zaznacz w  jakim obszarze.	1. zasad bezpiecznych relacji pomiędzy personelem a  dziećmi  2. zasad bezpiecznych relacji pomiędzy dziećmi  3. zasad bezpiecznych relacji pomiędzy uczestnikami  wydarzeń a dziećmi  4. zasad i procedur reagowania w przypadku  podejrzenia krzywdzenia dziecka  5. zasad ochrony wizerunku dziecka i danych  osobowych  6. zasad dostępu dzieci do Internetu i bezpieczeństwa  online
Czy w Twojej ocenie konieczne jest podniesienie  znajomości obowiązującej polityki ochrony  małoletnich wśród dzieci? Jeśli tak, zaznacz w jakim  obszarze.	1. zasad bezpiecznych relacji pomiędzy personelem a  dziećmi  2. zasad bezpiecznych relacji pomiędzy dziećmi  3. zasad bezpiecznych relacji pomiędzy uczestnikami  wydarzeń a dziećmi  4. zasad i procedur reagowania w przypadku  podejrzenia krzywdzenia dziecka  5. zasad ochrony wizerunku dziecka i danych  osobowych  6. zasad dostępu dzieci do Internetu i bezpieczeństwa  online
Czy zdarzyło Ci się zaobserwować naruszenie w  placówce polityki ochrony małoletnich? Jeśli tak – jakie zasady zostały naruszone (odpowiedz opisowo)
Czy zostały wówczas podjęte przez Ciebie jakieś  działania? Jeśli tak – jakie, jeśli nie – dlaczego?  (odpowiedz opisowo)
Co w Twojej ocenie szczególnie się sprawdza w  polityce ochrony małoletnich? Które zasady są trudne  do realizacji? Zaproponuj zmiany i szkolenia.

Załącznik nr 14 

Monitoring polityki – ankieta dla dzieci

Oceń w skali od 1 do 10 swoje poczucie  bezpieczeństwa podczas treningów (1 – niskie, 10 – wysokie)
Jak się czujesz w relacjach z personelem  (trenerami, wolontariuszami) (1 – źle, 10 – bardzo  dobrze). Uzasadnij krótko swoją odpowiedź.
Określ w skali od 1 do 10 poziom zaufania do  personelu (trenerów, wolontariuszy, sędziów) (1 – niski, 10 – wysoki). Uzasadnij krótko swoją  odpowiedź.
Oceń w skali od 1 do 10 swoje poczucie  bezpieczeństwa podczas wydarzeń takich jak  zawody, turnieje (1 – niskie, 10 – wysokie)
Jak oceniasz swoje relacje z innymi dziećmi z  klubu? (1 – trudne, 10 – bardzo dobre). Uzasadnij  krótko swoją odpowiedź.
Jak oceniasz swoje relacje z innymi dziećmi, które  nie trenują z Tobą, ale spotykasz je na  wydarzeniach takich jak turnieje, zawody itp.? (1 – trudne, 10 – bardzo dobre). Uzasadnij krótko swoją  odpowiedź.
Napisz przy każdym punkcie, czy w Twojej opinii  wystarczająco często Twój trener, lub inny  przedstawiciel klubu podejmuje tematy: 1. Twoich praw  2. bezpiecznych relacji między personelem a  dziećmi  3. bezpiecznych relacji pomiędzy dziećmi  4. bezpiecznych relacji między uczestnikami  wydarzeń a dziećmi  5. miejsc, w których można uzyskać pomoc  6. co zrobić w trudnej sytuacji  7. bezpieczeństwa w internecie  8. ochrony wizerunku i danych osobowych	1. ………………………………………………………………………..  2. ………………………………………………………………………..  3…………………………………………………………………………..  4…………………………………………………………………………..  5…………………………………………………………………………..  6……………………………………………………………………………  7……………………………………………………………………………  8…………………………………………………………………………..
Czy zdarzyło Ci się być świadkiem przemocy  podczas treningów? Jeśli tak, to jakiej? Napisz, co  się wówczas zdarzyło i co zrobiłeś?
Czy zdarzyło Ci się być świadkiem przemocy  podczas wydarzeń takich jak zawody, turnieje itp.?  Jeśli tak, to jakiej? Napisz, co się wówczas zdarzyło  i co zrobiłeś?
Czy zdarzyło Ci się doświadczyć przemocy  podczas treningów lub wydarzeń takich jak zawody,  turnieje itp.? Jeśli tak, to jakiej? Napisz, co się  wówczas wydarzyło i co zrobiłeś?
Czy w miejscu, w którym odbywasz treningi, w  widocznym miejscu są informacje na temat  możliwości uzyskania pomocy w trudnej sytuacji,  w tym numery bezpłatnych telefonów zaufania dla  dzieci i młodzieży?
To jest miejsce dla Ciebie. Napisz, czego brakuje Ci  w relacjach z personelem (trenerami,  wolontariuszami, sędziami) oraz podczas treningów  i innych wydarzeń i w polityce ochrony  małoletnich, co chciałbyś/chciałabyś zmienić, ale  także co Ci się podoba.